| ชื่อเรื่อง | : | การพัฒนาเครื่องมือเพื่อประเมินความเสี่ยงของเว็บเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ซีวีอีและการร้องขอข้อมูลแบบเอชทีทีพี |
| นักวิจัย | : | เกียรติ ภิรมย์โสภา |
| คำค้น | : | เว็บเซิร์ฟเวอร์ -- การประเมินความเสี่ยง , เอชทีทีพี (โปรโตคอลเครือข่ายคอมพิวเตอร์) |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | นครทิพย์ พร้อมพูล , ธงชัย โรจน์กังสดาล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิศวกรรมศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2547 |
| อ้างอิง | : | 9741764006 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/5389 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547 การประเมินความเสี่ยงเป็นส่วนประกอบสำคัญของการจัดการระบบคอมพิวเตอร์ในยุคข้อมูลข่าวสารที่ช่วยให้ทราบถึงข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในการแก้ปัญหาต่างๆ ซึ่งในปัจจุบันเว็บเซิร์ฟเวอร์มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนการให้บริการข้อมูลข่าวสารในระบบอินเทอร์เน็ต ดังนั้นหากระบบรักษาความมั่นคงของเว็บเซิร์ฟเวอร์ไม่ได้รับการปรับปรุงให้ปลอดภัยอยู่เสมออาจทำให้เกิดการสูญเสียทางธุรกิจเนื่องจากถูกโจมตีหรือบุกรุกได้ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมประเมินความเสี่ยงของเว็บเซิร์ฟเวอร์ในการที่จะถูกบุกรุกโดยใช้จุดบกพร่องซีวีอีของอาปาเช่และไอไอเอสเว็บเซิร์ฟเวอร์เป็นจุดบกพร่องในการประเมินความเสี่ยง งานวิจัยนี้ได้เสนอการจำแนกระดับผลกระทบตามประเภทของความเสียหายที่เกิดขึ้นกับการรักษาความมั่นคงของระบบคอมพิวเตอร์ ได้แก่ การรักษาความลับ การบูรณภาพ และสภาพพร้อมใช้งาน นอกจากนั้นงานวิจัยนี้ได้คำนวณค่าความน่าจะเป็นของการเกิดจุดบกพร่องของเว็บเซิร์ฟเวอร์ที่เป็นหน่วยตัวอย่างที่คัดเลือกอย่างสุ่มจากหน่วยงานแห่งหนึ่ง และเว็บเซิร์ฟเวอร์ที่จดทะเบียนชื่อโดเมนในประเทศไทยเพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับการประเมินความเสี่ยง งานวิจัยนี้ได้พัฒนาเครื่องมือโดยใช้โปรโตคอลเอชทีทีพีในการเก็บข้อมูลจากเว็บเซิร์ฟเวอร์โดยข้อมูลที่ได้นั้นนำมาใช้ในการคำนวณข้อบกพร่องเพื่อประเมินค่าความเสี่ยงของเว็บเซิร์ฟเวอร์ซึ่งโปรแกรมประเมินความเสี่ยงที่พัฒนาขึ้นนั้นสามารถเปรียบเทียบเว็บเซิร์ฟเวอร์เป้าหมายกับกลุ่มของเว็บเซิร์ฟเวอร์ที่กำหนดไว้ในโปรแกรมได้ และจากการทดลองสามารถสรุปได้ว่าเว็บเซิร์ฟเวอร์ในประเทศไทยโดยส่วนใหญ่มีค่าความเสี่ยงในการรักษาความลับสูงที่สุด กล่าวคือเว็บเซิร์ฟเวอร์มีความเสี่ยงที่จะเป็นช่องทางในการเปิดเผยข้อมูลที่ผู้ใช้งานไม่มีสิทธิเข้าถึงได้สูง |
| บรรณานุกรม | : |
เกียรติ ภิรมย์โสภา . (2547). การพัฒนาเครื่องมือเพื่อประเมินความเสี่ยงของเว็บเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ซีวีอีและการร้องขอข้อมูลแบบเอชทีทีพี.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เกียรติ ภิรมย์โสภา . 2547. "การพัฒนาเครื่องมือเพื่อประเมินความเสี่ยงของเว็บเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ซีวีอีและการร้องขอข้อมูลแบบเอชทีทีพี".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เกียรติ ภิรมย์โสภา . "การพัฒนาเครื่องมือเพื่อประเมินความเสี่ยงของเว็บเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ซีวีอีและการร้องขอข้อมูลแบบเอชทีทีพี."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547. Print. เกียรติ ภิรมย์โสภา . การพัฒนาเครื่องมือเพื่อประเมินความเสี่ยงของเว็บเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ซีวีอีและการร้องขอข้อมูลแบบเอชทีทีพี. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2547.
|
