วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ในการศึกษาเพื่อหาระยะห่างจากถนนที่ปลอดเสียงรบกวนจากจราจร ดำเนินการโดยตรวจวัดค่าระดับเสียงในพื้นที่ชุมชนที่อยู่อาศัยที่มีความหนาแน่นแตกต่างกัน 3 ประเภท ได้แก่ พื้นที่ชุมชนหนาแน่นมาก พื้นที่ชุมชนหนาแน่นปานกลาง พื้นที่ชุมชนหนาแน่นน้อย โดยดำเนินการเก็บข้อมูลในพื้นที่ 2 แห่ง สำหรับชุมชนแต่ละประเภท และได้ตรวจวัดระดับเสียงและปริมาณการจราจรของถนนสายหลัก ซึ่งใกล้กับพื้นที่ศึกษา จำนวน 6 สาย ได้นำข้อมูลระดับเสียงและปริมาณการจราจรมาปรับแก้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ FHWA เพื่อนำมาใช้ในการคำนวณได้อย่างแม่นยำมากขึ้น เมื่อนำค่าระดับเสียงเฉลี่ย (L[subscript eq]) ที่คำนวณได้จากแบบจำลอง FHWA ที่ได้ปรับแก้แล้ว มาใช้คำนวณค่าระดับการรบกวน (L[subscript eq]-L[subscript 90]) จากเสียงจราจร พบว่า พื้นที่ชุมชนหนาแน่นมาก มีค่าระดับการรบกวนสูงกว่าพื้นที่ชุมชนหนาแน่นปานกลางและหนาแน่นน้อย จากการศึกษาครั้งนี้พบว่า ระยะห่างจากถนนที่ปลอดเสียงรบกวนจากจราจรในพื้นที่ชุมชนหนาแน่นมาก มีค่าไม่น้อยกว่า 400 เมตร และสำหรับพื้นที่หนาแน่นปานกลางและหนาแน่นน้อยบางพื้นที่ มีค่าไม่น้อยกว่า 300 เมตร จากถนนสายหลัก จากค่าระดับเสียงที่คำนวณได้จากแบบจำลองทางคณิตศาสตร์และค่าระดับเสียงจากการตรวจวัด สามารถนำมาสร้างสมการ เพื่อหาระยะห่างจากถนนที่ปลอดเสียงรบกวนจากการจราจร โดยใช้วิธีการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณเชิงเส้น (Multiple Linear Regression Analysis) ดังนี้ Y = 1567.45 - 50.509(X[subscript 1]) + 21.67(X[subscript 2]) เมื่อ Y = ระยะห่างจากถนนที่ปลอดเสียงรบกวนจากการจราจร หน่วยเป็นเมตร X[subscript 1] = ค่าระดับเสียง L[subscript 90] หน่วยเป็น dBA X[subscript 2] = ค่าระดับเสียงรบกวนจากการจราจร L[subscript eq] หน่วยเป็น dBA