ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน
นักวิจัย : เกษม สีดอกบวบ
คำค้น : น้ำเสีย -- การบำบัด -- การกำจัดโลหะหนัก , ไคโตแซน
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ขันทอง สุนทราภา , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : 9741301413 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/4579
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของไคโตแซนซึ่งสกัดมาจากเปลือกกุ้ง เปลือกปู และกุ้งผสมปู สำหรัการกำจัดอิออนโลหะหนัก 5 ตัว คือ Cu2+, Zn2+, Cd2+, Pb2+ และ Hg2+ ในน้ำเสียจริงจากโรงงานอุตสาหกรรมและจากห้องปฏิบัติการ การวิจัยได้แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน คือ การสกัดไคโตแซนจากเปลือกกุ้งเปลือกปู การศึกษาหาพีเอชและปริมาณไคโตแซนที่เหมาะสมในการกำจัดอิออนโลหะหนัก และการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของไคโตแซนในการดูดซับอิออนโลหะหนักจากน้ำเสียของศูนย์กำจัดน้ำเสียแสมดำ, บริษัทสยามแบตเตอรีอินดัสทรี, บริษัทไทยอาซาฮีเคมีภัณฑ์, ห้องปฏิบัติการเคมี 1 และห้องปฏิบัติการเคมี 2 คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลการศึกษาพบว่า ได้ไคโตแซนร้อยละ 25.9 และ 29.9 ของน้ำหนักเปลือกกุ้งแห้งและเปลือกปูแห้งมวลโมเลกุลเฉลี่ยเท่ากับ 3.3x10x10x10x10x10 และ 2.7x10x10x10x10x10 ดาลตัน ร้อยละการกำจัดหมู่แอเซติลมีค่าเท่ากับ 93-94 และ 98 ของไคโตแซนที่เตรียมมาจากเปลือกกุ้งแห้งและเปลือกปูแห้งตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Cu2+, Zn2+ และ Cd2+ ในน้ำเสียจากศูนย์กำจัดน้ำเสียแสมดำคือ พีเอช 5.5 โดยใช้ปริมาณไคโตแซน 1.5 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร ตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมงให้ประสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 76.9, 66.4-95.5 และ 73.1-79.8 ตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Pb2+ ในน้ำเสียจากบริษัทสยามแบตเตอรีอินดัสทรี คือ พีเอช 5.5 ใช้ปริมาณไคโตแซน 1.7 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร โดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 90.3 ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Hg2+ ในน้ำเสียจากบริษัทไทยอาซาฮีเคมีภัณฑ์ คือ พีเอช 5.0 ใช้ปริมาณไคโตแซน 2.2 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร โดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ให้ปริสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 97.8 ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Zn2+, Cd2+, Pb2+, และ Hg2+ ในน้ำเสียจากห้องปฏิบัติการเคมี 1 คือ พีเอช 5.5 ใช้ปริมาณไคโตแซน 1.5 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตร โดยตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพร้อยละ 94.5-97.7 มากกว่า 14.9, 66.4-67.6 และ 48.0-76.7 ตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมในการกำจัด Cu2+ ในน้ำเสียจากห้องปฏิบัติการเคมี 2 คือ พีเอช 5.5 ใช้ไคโตแซนปริมาณ 8.0 กรัมต่อน้ำเสียตัวอย่าง 400 มิลลิลิตรร ตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนเป็นเวลา 72 ชั่วโมง ให้ประสิทธิภาพมากกว่าร้อยละ 96.4

บรรณานุกรม :
เกษม สีดอกบวบ . (2543). การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกษม สีดอกบวบ . 2543. "การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกษม สีดอกบวบ . "การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543. Print.
เกษม สีดอกบวบ . การกำจัดอิออนโลหะหนักในน้ำเสียโดยไคโตแซน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2543.