วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

วัตถุประสงค์: เพื่อให้ทราบถึงความสัมพันธ์ของระดับ serum PIIIP กับระดับความรุนแรงของ esophageal varices ในผู้ป่วยเด็กโรคท่อน้ำดีตันภายหลังทำ Kasai operation รูปแบบการวิจัย: การวิจัย ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง สถานที่ศึกษา: หอผู้ป่วยใน ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ประชากร: ผู้ป่วยเด็กโรคท่อน้ำดีตีบตันที่ได้รับการทำ Kasai operation อายุน้อยกว่าหรือเท่ากับ 15 ปี ที่เข้ารับตรวจ esophagoscopy ในโรงพยาบาล ในแผนกกุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ช่วงเดือนมิถุนายน 2542 ถึง กุมภาพันธ์ 2543 จำนวน 29 รายและกลุ่ม control 26 ราย วิธีการศึกษา: ตรวจทางห้องปฏิบัติการหา serum PIIIP โดยใช้วิธี radioimmunoassays จากชุดตรวจสำเร็จรูป และตรวจหลอดอาหารโดยการส่องกล้อง หลังจากนั้นนำข้อมูล serum PIIIP เทียบกับระดับความรุนแรงของ esophageal varices ของกลุ่มตัวอย่าง (ตาม Paquet's classification) แล้วแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มตามความรุนแรงของ esophageal varices เป็นกลุ่มที่ 1 (n=15) ประกอบด้วย esophageal varices grade 0 กลุ่มที่ 2 (n=8) ประกอบด้วย esophageal varices grade 1 และ 2 กลุ่มที่ 3 (n=6) ประกอบด้วย grade 3 และ 4 แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้อัตราส่วน ร้อยละ ดูความสัมพันธ์โดยวิธี ANOVA และ Multiple comparison test (Duncan test) ค่า p<0.05 ถือว่ามีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษา: กลุ่มที่ 3, serum PIIIP (2.86 1.26U/ml) จะสูงกว่ากลุ่มที่ 2, serum PIIIP (1.49 0.41U/ml) อย่างมีนัยสำคัญ (p<.05) โดยที่พบว่า serum PIIIP ของกลุ่มที่ 2 จะมากกว่ากลุ่มที่ 1 (1.25 0.28U/ml) และกลุ่ม control (1.17 0.23U/ml) ตามลำดับแต่ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>.05) บทสรุป: ระดับของ serum PIIIP เพิ่มขึ้นตามความรุนแรงของ esophageal varices ในผู้ป่วยเด็กโรคท่อน้ำดีตีบตันหลักผ่าตัด Kasai operation และสามารถนำมาใช้เป็นตัวติดตามความรุนแรงของเลือดออกจากทางเดินอาหารในระยะยาวของผู้ป่วยได้