วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาอัตราการเกิดและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนต้นในผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ [มากกว่าหรือเท่ากับ] 48 ชั่วโมง รูปแบบการวิจัย การศึกษาแบบ prospective analytic study สถานที่ศึกษา ฝ่ายกุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ประชากร ผู้ป่วยเด็กที่เข้ารับการรักษาในหออภิบาลผู้ป่วยหนัก (PICU) อายุแรกเกิดถึง 18 ปี และใช้เครื่องช่วยหายใจมากกว่าหรือเท่ากับ 48 ชั่วโมง ระหว่าง 1 มกราคม - 31 ธันวาคม 2548 วิธีการศึกษา รวบรวมอัตราการเกิดเลือดออกในทางเดินอาหารจากผู้ป่วยที่มีเลือดออกทางสายสวนหลอดอาหาร อาเจียนเป็นเลือด หรือถ่ายดำในระยะเวลา 5 วันแรกของการเข้ารับการรักษาในหออภิบาลผู้ป่วยหนัก บันทึกข้อมูลต่างๆ ของผู้ป่วย ได้แก่ อายุ เพศ การวินิจฉัยโรค ระดับความรู้สึกตัว การแข็งตัวของเลือด PRISM score การทำงานของอวัยวะล้มเหลว ค่าสูงสุดของการตั้งเครื่องช่วยหายใจใน 24 ชั่วโมงแรก การงดน้ำและอาหาร การให้ยาระงับประสาท และการให้ยาป้องกันการเกิดเลือดออกในทางเดินอาหาร นำข้อมูลที่ได้มาศึกษาปัจจัยเสี่ยงของการเกิดเลือดออกโดยวิธีทางสถิติ ผลการศึกษา จากการศึกษาผู้ป่วยเด็ก 110 ราย ที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ [มากกว่าหรือเท่ากับ] 48 ชั่วโมง พบว่ามีอัตราการเกิดเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนต้น 57 ราย (ร้อยละ 51.8) โดยพบผู้ป่วยที่มีเลือดออกที่มีความสำคัญทางคลินิกเพียง 4 ราย (ร้อยละ 3.6) ปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนต้นโดยการวิเคราะห์ด้วย univariable analysis ได้แก่ ภาวะที่มีเกล็ดเลือดต่ำ < 100,000 ลบ.มม., การแข็งตัวของเลือดที่ผิดปกติ การทำงานของอวัยวะล้มเหลว การตั้งค่าเครื่องช่วยหายใจที่ใช้ความดัน [มากกว่าหรือเท่ากับ] 25 cmH[subscript 2]O และค่า PRISM score [มากกว่าหรือเท่ากับ] 10 เมื่อวิเคราะห์เพิ่มเติมด้วย multivariable analysis พบปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญเพียง 2 ปัจจัย คือ การทำงานของอวัยวะล้มเหลว และการตั้งค่าเครื่องช่วยหายใจที่ใช้ความดัน [มากกว่าหรือเท่ากับ] 25 ซม.น้ำ ผลสรุป การเกิดเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนต้นเป็นภาวะที่พบได้บ่อยในผู้ป่วยเด็กที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ปัจจัยเสี่ยงที่มีความสำคัญในการศึกษานี้ คือ การทำงานของอวัยวะล้มเหลว และการตั้งค่าเครื่องช่วยหายใจที่ใช้ความดัน [มากกว่าหรือเท่ากับ] 25 ซม.น้ำ