วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อมุ่งเปรียบเทียบทิศทางของเนื้อหาและภาพลักษณ์ของประเทศไทยในนิตยสารข่าวต่างประเทศระหว่างช่วงก่อนวิกฤตเศรษฐกิจและช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ รวมถึงศึกษาลักษณะการนำเสนอเนื้อหา การใช้แหล่งข่าวตลอดจนแนวทางในการเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับประเทศไทยของผู้สื่อข่าวต่างประเทศ โดยทำการวิเคราะห์เนื้อหาเกี่ยวกับประเทศไทยที่ปรากฏในนิตยสารเอเชียวีคและฟาร์อิสเทิร์นอีคอนอมิครีวิวตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2538 ถึงเดือนมิถุนายน 2542 และสัมภาษณ์ผู้สื่อข่าวและช่างภาพจากนิตยสารทั้ง 2 ฉบับดังกล่าว ผลการวิจัยพบว่า 1. เนื้อหาด้านเศรษฐกิจ การเมือง และสังคม ได้รับการนำเสนอมากที่สุดในช่วง 4 ปีที่ทำการวิจัย และเนื้อหาส่วนใหญ่ปรากฏในรูปข่าวและบทความมากที่สุดทั้งในแง่ความถี่และปริมาณเนื้อที่ 2. แหล่งข่าวประเภทนักวิเคราะห์ นักวิชาการ และผู้เชี่ยวชาญได้รับการอ้างอิงมากที่สุดในการเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับประเทศไทยโดยพบร้อยละ 28 รองลงมาได้แก่แหล่งข่าวประเภทนักธุรกิจ นักการธนาคารและสถาบันการเงินซึ่งพบร้อยละ 22.2และแหล่งข่าวจากรัฐบาลและนักการเมืองในคณะรัฐมนตรี ร้อยละ 10.2 3. ในช่วงก่อนวิกฤตเศรษฐกิจเนื้อหาโดยรวมเป็นไปในทิศทางลบมากที่สุดโดยเฉพาะเนื้อหาด้านเศรษฐกิจ การเมือง ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และปัญหาทางสังคม เนื้อหาที่เป็นกลางมากที่สุดได้แก่เนื้อหาด้านกิจกรรมทางทหาร การท่องเที่ยวและศิลปวัฒนธรรม และอื่นๆ ขณะที่เนื้อหาด้านสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นเนื้อหาประเภทเดียวที่มีทิศทางเป็นบวกมากที่สุด สำหรับในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจเนื้อหาโดยรวมมีทิศทางเป็นกลางมากที่สุดเนื่องจากเนื้อหาด้านเศรษฐกิจ การเมืองและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศส่วนใหญ่เปลี่ยนมาเป็นกลางในช่วงดังกล่าว ส่วนเนื้อหานอกจากที่กล่าวมายังคงมีทิศทางเดิม 4. ผู้สื่อข่าวส่วนใหญ่และช่างภาพเคยอาศัยหรือกำลังอาศัยอยู่ในประเทศไทยมากกว่า 6 ปี จึงมีความเข้าใจประเทศไทยค่อนข้างมาก และส่วนใหญ่เน้นการเสนอความจริงอย่างเป็นกลางและถูกถ้วน