วัตถุประสงค์ : เพื่อประเมินความรุนแรงของโรคตาแห้งเปรียบเทียบเชิงคุณภาพของสุขภาพผิวเยื่อบุตาถึง ประสิทธิผลของน้ำตาเทียมชนิดไม่มีสารกันเสีย กับไซโคลสปอรินทร์ ในการรักษาโรคตาแห้ง วิธีการวิจัย : เป็นการศึกษาเชิงสำรวจและพรรณนาแบบไปข้างหน้า มีแบบสอบถามประเมินความรุนแรงของ โรคตาแห้งกับผู้ป่วยโรคตาแห้งประเภทผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมเป็นกลุ่มเดียวกัน โดยที่ผู้ป่วยโรคตาแห้งได้รับการหยอดน้ำตา เทียมชนิดไม่มีสารกันเสียทั้งสองข้าง โดยใช้ตาข้างหนึ่งเป็นตาควบคุมและตาอีกข้างหนึ่งเป็นตา ทดลองหยอดตาร่วมกับไซโคลสปอรินทร์ ระยะเวลาในการศึกษา 6 เดือน ผลการวิจัย : มีผู้ป่วยทั้งสิ้น 26 คน (52 ตา) พบว่า ไซโคลสปอรินทร์มีประสิทธิผลในการเพิ่มคุณภาพของผิว เยื่อบุตา (ocular surface) และลดปริมาณความถี่ของการหยอดยาตาน้ำตาเทียมอย่างมีนัย สำคัญ โดยมีอัตราความแตกต่างจากแรกรับของคะแนนความรุนแรงของโรคตาแห้งซึ่งวัดเป็น Modified Ocular Surface Disease Index (MOSDI) และปริมาณความถี่ของการหยอดยาตา น้ำตาเทียมเป็น -8.09 (1.02) และ -4.04 (0.61) ตามลำดับ เมื่อเทียบกับ -6.14 (1.00) และ -2.73 (0.53)ในกลุ่มน้ำตาเทียมชนิดไม่มีสารกันเสียเพียงอย่างเดียว (p < 0.05) สรุป : ไซโคลสปอรินทร์ใช้ร่วมกับน้ำตาเทียมชนิดไม่มีสารกันเสีย มีคะแนนความรุนแรงของโรคตาแห้ง ในการรักษาโรคตาแห้งลดลง ผู้ป่วยมีคุณภาพของผิวเยื่อบุตาดีขึ้น และลดปริมาณความถี่ของ การหยอดยาน้ำตาเทียม เมื่อเทียบกับการรักษาโรคตาแห้งด้วยน้ำตาเทียมชนิดไม่มีสารกันเสีย เพียงอย่างเดียว