เมลิออยโดสิสเป็นโรคที่เกิดจากการติดเชื้อ Burkholderia pseudomallei การระบาดของโรคนี้พบมากในแถบประเทศเอเซียตะวันออกเฉียงใต้และตอนเหนือของประเทศออสเตรเลีย เชื้อ B.pseudomallei ที่สามารถใช้น้ำตาล L-arabinose ได้ ( Ara+ ) มีความรุนแรงในการก่อโรคน้อยกว่าเชื้อทีไม่สามารถใช้น้ำตาล L-arabinose ( Ara ) และในปัจจุบันเชื้อ Ara+ B.pseudomallei ได้ถูกจัดกลุ่มใหม่เป็น B.thailandensis แม้ว่าไบโอฟิล์มจะมีบทบาทในการต้านต่อยาปฏิชีวนะ แต่บทบาทของไบโอฟิล์มในพยาธิกำเนิดของโรคเมลิออยโตสิสยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ในการวิจัยนี้ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาปริมาณการสร้างไบโอฟิล์มของเชื้อ B.pseudomallei ชนิด Ara+ 25 สายพันธุ์เปรียบเทียบกับชนิด Ara+ 25 สายพันธุ์โดยการใช้ modified microtiter plate test ผลการวิจัยพบว่าเชื้อ B. pseudomallei ชนิด Ara- มีปริมาณการสร้างไบโอฟิล์มมากกว่าเชื้อชนิด Ara+ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.01 ) โดยเชื้อชนิด Ara- ( 25 strains ) และ Ara+ ( 25 strains ) มีอัตราส่วนการสร้างไบโอฟิล์มเฉลี่ย ( mean ? SEM )เท่ากับ 2.54 ? 0.59 และ 0.55 ? 0.06 ตามลำดับเมื่อเปรียบเทียบกับเชื้อ B. pseudomallei strain UE5 ที่ใช้เป็น reference strain โดยที่เชื้อ B. pseudomallei ชนิด Ara- และ Ara+ ที่สร้างไบโอฟิล์มได้มากที่สุดได้แก่ strains G207 และ E287 ตามลำดับ ส่วนเชื้อ Ara- และ Ara+ ที่สร้างไบโอฟิล์มได้น้อยที่สุด ได้แก่ strains A2 และ E261 ตามลำดับ จากการศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนพบว่าเชื้อ B.pseudomallei ชนิด Ara- strains G207 และ A2 มีลักษณะการรวมกลุ่มกันเป็น microcolonies ที่ยึดอยู่ด้วย intercellular slime matrix มากกว่าเชื้อชนิด Ara+ strains E287 และ E261 แต่ในการศึกษานี้ไม่พบว่าปริมาณการสร้างไบโอฟิล์มของเชื้อ B.pseudomallei ทั้งชนิด Ara- และ Ara+ มีความสัมพันธ์กับความรุนแรงในการก่อโรคในหนุทดลองสายพันธุ์ BALB/c เมื่อเปรียบเทียบ LD50 ของเชื้อแต่ละชนิดผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า ความสามารถในการสร้างไบโอฟิล์มของเชื้อ B.pseudomallei สายพันธุ์ต่างๆมีความแตกต่างกัน โดยเชื้อ Ara- B.pseudomallei ส่วนใหญ่มีปริมาณการสร้างไบโอฟิล์มมากกว่าเชื้อชนิด Ara+ อย่างไรก็ตามไม่พบว่าปริมาณไบโอฟิล์มของเชื้อ B. pseudomallei มีความสัมพันธ์กับการเกิด lethal effect โดยดูจากค่า LD50 เมื่อทำการศึกษาในหนูทดลอง Burkholderia pseudomallei is the causative agent of melioidosis. The disease is endermic in Southeast Asia and northern Australia. The Ara- strains of B.pseudomallei are known to be virulent whereas Ara+ strains are non-virulent. The Ara+ strains are now reclassified as B.thailandensis. The pathogenesis mechanism of the disease is still unknown. It was found that the production of biofilm was involved in antimicrobial resistance. In the present study, we therefore quantified the biofilm formation of 25 Ara- strains of B.pseudomallei compared to 25 Ara+ strains using the modified microtiter plate test. The results showed that most of Ara- strains of B.pseudomallei produced more biofilm than Ara+ strains. The mean ratio of biofilm formation ( mean ? SEM ) by Ara- and Ara+ strains of B.pseudomallei were 2.54 ? 0.59 and 0.55 ? 0.06 respectively. Statistical analysis showed significant difference between Ara- and Ara+ strains biofilm formation ( p < 0.01 ). Among the 25 Ara- and Ara+ strains of B.pseudonallei analyzed, the strains G207 and E287 exhibited maximum biofilm production respectively, while the minimum biofilm producing strains of Ara- and Ara+ strains of B. pseudomallei were A2 and E261 respectively. Transmission electron micrograph of the Ara- B.pseudomallei strains G207 and A2 showed microcolony of bacterial cells surrounded by larger amounts of extracellular slime matrix than the Ara+ B. pseudomallei strains E287 and E261. However, no correlation between the amount of biofilm formation and virulence, judging from the LD50 assay using BALB/c mice. These results indicate that although the ability of selected strains of B.pseudomallei to produce biofilm varies from strain to strain, it appears to have no influence on the degree of virulence, judging from LD50.