การศึกษาการเจริญและการรอดชีวิตของโมเนลลาสายพันธุ์ต้านทานสารต้านจุลชีพได้แก่~iSalmonella~i Typhimurium ATCC 13311 (ST-1), ~iSalmonella~i Agona (SAg-11),~iSalmonella~i Amsterdam (SA-13 และ SA-16) เปรียบเทียบกับซาลโมเนลลาสายพันธุ์ไม่ต้านทานจุลชีพได้แก่ ~iSalmonella~i Amsterdam DMST 7109 (SA) และ ~iSalmonella~iAgona DMST 17366 (SAg) ภายใต้ปัจจัยของอุณหภูมิและสารฆ่าเชื้อ พบว่า ซาลโมเนลลาสายพันธุ์ต้านทานสารต้านจุลชีพมีค่าดีที่ 54(+,ฐ)C มากกว่าสายพันธุ์ไม่ต้านทานสารต้านจุลชีพ หลังจากให้แบคทีเรียและซีโรไทป์สัมผัสกับสารละลาย H(,2)O(,2) 100-1000 ppm และสารละลาย ClO(,2)5-10 ppm เป็นเวลา 0-30 นาที พบว่า ซาลโมเนลลาสายพันธุ์ต้านทานสารต้านจุลชีพเจริญและอยู่รอดได้มากกว่าสายพันธุ์ไม่ต้านทานสารต้านจุลชีพเมื่อทดสอบทั้งที่ปริมาณเซลล์สูงและต่ำ(9 และ 4 log(,10)CFU/ml ตามลำดับ) การกระตุ้น SAg-11, SA-13 และ SA-16 ด้วยความร้อนที่อุณหภูมิ 45(+,ฐ)C, 60 นาที และ 48(+,ฐ)C, 30 นาทีทำให้เซลล์มีค่าดีที่อุณหภูมิ 52(+,ฐ)Cต่ำกว่าเซลล์ปกติ สภาวะเครียดจากสารละลาย H(,2)O(,2) 5 ppm 60 นาที กระตุ้นให้ SA-13และ SA-16 มีความต้านทานต่อสารละลาย H(,2)O(,2) 850 ppm เป็นเวลา 30 นาที แต่ไม่สามารถกระตุ้นให้เซลล์ดังกล่าวมีความต้านทานข้ามต่อความร้อนที่อุณหภูมิ 52(+,ฐ)C การล้างเห็ดฟางและกระเจี๊ยบเขียวปนเปื้อนซาลโมเนลลาสายพันธุ์ต้านทานสารต้านจุลชีพด้วยสารละลาย H(,2)O(,2)ร้อยละ 3 และสารละลาย ClO(,2) 3 ppm เป็นเวลา 15 นาที ช่วยลดซาลโมเนลลาปนเปื้อนบนเห็ดฟางและกระเจี๊ยบเขียวได้ 1.3-1.7 log(,10)CFU/g และ 1.6-2.6 log(,10)CFU/g ตามลำดับและลดจำนวนแบคทีเรียได้มากกว่าการล้างด้วยน้ำประปาและน้ำกลั่นผ่านการฆ่าเชื้อแล้ว เมื่อเก็บรักษาเห็ดฟางและกระเจี๊ยบเขียวที่ผ่านการล้างด้วยสภาวะข้างต้นที่อุณหภูมิ 15(+,ฑ)0.5(+,ฐ)Cเป็นเวลา 3 วันและ 7 วันตามลำดับ ซาลโมเนลลาสายพันธุ์ต้านทานสารต้านจุลชีพสามารถเพิ่มจำนวนและอยู่รอดได้ตลอดระยะเวลาการเก็บรักษา โดยที่เห็ดฟางและกระเจี๊ยบเขียวยังคงมีคุณภาพอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ สรุปได้ว่า ซาลโมเนลลาสายพันธุ์นต้านทานสารต้านจุลชีพทั้งในอาหารเลี้ยงเชื้อและผักสด จึงควรให้ความสำคัญต่อโอกาสการปนเปื้อนของซาลโมเนลลลาในกระบวนการผลิตอาหารเพราะสภาวะเครียดที่อาจเกิดขึ้นได้ในการใช้สารฆ่าเชื้อในกระบวนการผลิตอาหารบางชนิดอาจกระตุ้นให้ซาลโมเนลลาเพิ่มความเสี่ยงและความรุนแรงของการเกิดโรคและทำให้เกิดอันตรายแก่มนุษย์ได้ภายหลัง