การวิเคราะห์สมรรถนะป้องกันฟ้าผ่าของระบบสายส่ง จะพิจารณาจากอัตราการเกิดวาบไฟเนื่องจากฟ้าผ่า ซึ่งอาจเกิดวาบไฟเนื่องจากการป้องกันล้มเหลว จากการเกิดวาบไฟย้อนกลับ หรือจากแรงดันเกินเหนี่ยวนำ เมื่อฟ้าผ่าลงบริเวณข้างเคียง ในวิทยานิพนธ์นี้ ต้องการหาวิธีการที่เหมาะสมในการปรับปรุงระบบสายส่งช่วงไลน์อินคัมมิ่งจากสถานีไฟฟ้าของ กฟผ. ถึงสถานีไฟฟ้าสิรินธร ของ กฟภ. จ.อุบลราชธานี ซึ่งในปี 2546พื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี มีจำนวนวันฝนฟ้าคะนอง 65 วันต่อปี คิดเป็นจำนวนฟ้าผ่า 0.8728 ครั้งต่อตารางกิโลเมตร.ปี ระยะทางของสายส่งประมาณ 5 กิโลเมตร ซึ่งระบบเสียหาย ลูกถ้วยเฟส Aแตก 1 ชุด การศึกษาใช้โปรแกรม TFlash คำนวณอัตราการเกิดวาบไฟของระบบสายส่งดังกล่าวซึ่งมีระดับแรงดัน 22 กิโลโวลท์ 2 วงจร บนเสาคอนกรีต 22 เมตร ค่าความต้านทานดินที่ฐานเสา16.4 - 167.5 โอห์ม ระยะห่างระหว่างเสา 34 - 80 เมตร สายตัวนำเป็นสายอะลูมิเนียมเปลือยขนาดพื้นที่หน้าตัด 400 ตารางมิลลิเมตร มีสายล่อฟ้า ขนาดพื้นที่หน้าตัด 35 ตารางมิลลิเมตร1 เส้น ลูกถ้วยฉนวนเป็นชนิดลูกถ้วยแขวนแบบ ค(52-3) ตามมาตรฐาน มอก.354 จำนวน 3 ลูกต่อเฟสมีค่าเฉลี่ยวาบไฟตามผิวอิมพัลส์วิกฤติทางลบ 345 กิโลโวลท์ พิจารณาที่ความชันหน้าคลื่นกระแสฟ้าผ่า 2/50 ไมโครวินาที อัตราการเกิดวาบไฟของระบบสายส่ง 12.813 ครั้งต่อสายยาว 100 กิโลเมตร.ปี เมื่อศึกษาการปรับปรุงระบบ โดยกำหนดวงเงินลงทุนไม่เกิน 100,000 บาท ด้วยการติดตั้งอะเรสเตอร์, ปักกราวด์ร็อดเพิ่ม, รวมการติดตั้งสายชีลด์ล่าง ติดตั้งอะเรสเตอร์ และปักกราวด์ร็อดเพิ่ม, ติดตั้ง สายชีลด์ล่าง, ติดตั้งสายชีลด์ล่าง พร้อมปักกราวด์ร็อดเพิ่มต้นละ 1 แท่ง มีอัตราการเกิดวาบไฟ 12.624, 12.336,10.763, 9.176 และ 8.799 ครั้งต่อสายยาว 100 กิโลเมตร.ปี โดยต้องลงทุน 81,840, 46,320,84,600, 47,600 และ 87,720 บาท ตามลำดับ