วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอโมเดลในการทำนายเสถียรภาพของเมทธอดโดยใช้มาตรวัดเชิงวัตถุมาช่วยทำนายโอกาสที่เมทธอดหนึ่งๆ จะได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงแอทริบิวต์หรือเมทธอดของโปรแกรม เพื่อใช้ประโยชน์ในการวางแผนรองรับการเปลี่ยนแปลงที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต งานวิจัยนี้ได้นำมาตรวัดที่ใช้สร้างโมเดลทำนายเสถียรภาพของเมทธอด 3 กลุ่มคือ กลุ่มมาตรวัดขนาดของเมทธอด กลุ่มมาตรวัดความซับซ้อนของเมทธอด และกลุ่มมาตรวัดการเข้าคู่ระหว่างเมทธอด ส่วนค่าเสถียรภาพที่นำมาใช้ในการสร้างโมเดล ได้มาจากการหาผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงรหัสโปรแกรม โดยสนใจการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นที่แอทริบิวต์และเมทธอดที่เป็นการเปลี่ยนแปลงแบบสถิตย์และมีผลกระทบกับวากยสัมพันธ์ของโปรแกรม นอกจากนี้ในวิทยานิพนธ์นี้ ยังได้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเสถียรภาพของคลาสและเสถียรภาพของเมทธอดที่เป็นสมาชิกของคลาสนั้น เพื่อศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการใช้ค่าเสถียรภาพของเมทธอดมาอธิบายเสถียรภาพของคลาส ทั้งนี้ได้เลือกค่าเสถียรภาพของเมทธอดมากที่สุด น้อยที่สุดและค่าเฉลี่ยมาทำการศึกษา ผลการศึกษาที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 พบว่าเสถียรภาพเฉลี่ยของเมธอดมีความสัมพันธ์กับเสถียรภาพของคลาสมากที่สุด รองลงมาคือเสถียรภาพน้อยที่สุดและเสถียรภาพมากที่สุด ตามลำดับ แสดงว่าค่าเฉลี่ยเสถียรภาพของเมทธอดสามารถเป็นเครื่องชี้วัดเสถียรภาพของคลาสได้ดีที่สุด