วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้คือเพื่อศึกษาการแพร่กระจายแพลงก์ตอนสัตว์ในอ่างเก็บน้ำป่าสักชลสิทธิ์ โดยเก็บตัวอย่างทุก 2 เดือน จาก 29 สถานี ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ.2545 เก็บตัวอย่างเพื่อศึกษาความหลากหลายชนิดโดยใช้ถุงแพลงก์ตอนขนาดช่องตา 22, 40 และ 100 ไมโครเมตรลากในแนวราบที่ระดับผิวน้ำ เก็บตัวอย่างเพื่อศึกษาความหนาแน่นโดยกระบอกเก็บน้ำ Kemmerer เก็บน้ำปริมาตร4 ลิตร ทุกระดับความลึก 5 เมตร ตั้งแต่ผิวน้ำจนถึงพื้นท้องน้ำแล้วกรองผ่านถุงแพลงก์ตอน ศึกษาการอพยพในแนวดิ่งในรอบวันของโคพีพอค โดยใช้ Shindler - Patalas sampler ความจุ 31 ลิตร กรองน้ำผ่านถุงกรองขนาดช่องตา 100 ไมโครเมตรของเครื่องมือ เก็บน้ำทุกระดับความลึก 2 เมตร ทุก 6 ชั่วโมงในรอบวัน (เวลา 12.00น.,18.00น., 24.00น., 06.00น.) และเก็บเพิ่มเติมอีก 1 ครั้ง คือเวลา 12.00 น. ของวันต่อมา พบแพลงก์ตอนสัตว์ทั้งหมด 49 สกุล 118 ชนิดใน 4 ไฟลัม จำนวน taxa ในแต่ละไฟลัมเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ดังนี้ Phylum Rotifera (24 สกุล 76 ชนิด) Phylum Protozoa (13 สกุล 22 ชนิด) PhylumArthropoda (12 สกุล 20 ชนิด) และ Phylum Cnidaria (1 สกุล 1 ชนิด) การศึกษาครั้งนี้พบแมงกะพรุนน้ำจืดชนิด ~iCraspedacusta sinensis~i เป็นครั้งแรก (new record) ในอ่างเก็บน้ำแห่งนี้ซึ่งเคยมีรายงานว่าพบในแม่น้ำโขง จังหวัดหนองคาย และแม่น้ำเข็ก จังหวัดเพชรบูรณ์ ดังนั้นจึงสมควรมีการศึกษาต่อไป จากการศึกษาการแพร่กระจายในอ่างเก็บน้ำ พบว่าสถานีบริเวณอ่างเก็บน้ำตอนบนตามแนวแม่น้ำป่าสัก มีจำนวนชนิดมากที่สุด (70 ชนิด) และเดือนตุลาคมมีจำนวนชนิดมากที่สุด (89 ชนิด) ความชุกชุมแพลงก์ตอนสัตว์ในแต่ละสถานีมีค่าแตกต่างกันมากคืออยู่ระหว่าง 36-8,711 ตัวต่อลิตร เดือนตุลาคมมีความชุกชุมเฉลี่ยสูงสุด และเดือนเมษายนมีความชุกชมเฉลี่ยต่ำสุด ศึกษาการแพร่กระจายของแพลงก์ตอนสัตว์ในแนวราบโดยการวิเคราะห์ความคล้ายคลึง (Cluster Analysis) พบว่าภาพรวมในทุกสถานีและทุกครั้งที่เก็บตัวอย่างในรอบปีพบว่าสามารถจัดกลุ่มความคล้ายคลึงของสถานีตามองค์ประกอบชนิดและความชุกชุมได้ 7 กลุ่ม โดยมีเปอร์เซ็นต์ความคล้ายคลึงตั้งแต่ 49.50 - 94.50 ส่วนการแพร่กระจายในแต่ละครั้งที่เก็บตัวอย่างพบว่ามีการจัดกลุ่มสถานีได้3-4 กลุ่ม ศึกษาการแพร่กระจายที่ความลึกของน้ำ 3 ระดับ (ผิวน้ำ ระดับความลึก 5 เมตร และ 10 เมตร) พบโรติเฟอร์เป็นกลุ่มเด่น ส่วนที่ระดับความลึกมากขึ้น (15 เมตร และ 20 เมตร) พบโปรโตซัวเป็นกลุ่มเด่นจากการศึกษาการอพยพในแนวดิ่งในรอบวันของโคพีพอค (~iThermocyclops crassus~i) พบว่า โคพีพอคอพยพขึ้นสู่ผิวน้ำในเวลากลางคืนและอพยพลงสู่ระดับลึกประมาณ 16 เมตรในเวลากลางวันที่ระดับความลึก 2 เมตรถึง 8 เมตร เป็นช่วงความลึกที่โคพีพอคมีการเคลื่อนที่ขึ้นลงในปริมาณหนาแน่นที่สุด ผลการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความชุกชุมของแพลงก์ตอนสัตว์กับแพลงก์ตอนพืชและความชุกชุมของแพลงก์ตอนสัตว์กับคุณภาพน้ำ พบว่าความชุกชุมของแพลงก์ตอนพืช อุณหภูมิน้ำ ปริมาณออกซิเจนละลายน้ำ และความขุ่นของน้ำเป็นปัจจัยที่มีผลต่อความชุกชุมของแพลงก์ตอนสัตว์