การแปรรูปน้ำมะนาวให้อยู่ในรูปน้ำมะนาวเข้มข้นเป็นวิธีการหนึ่งในการเพิ่มมูลค่าของมะนาวในฤดูกาลที่ผลมะนาวมีราคาตกต่ำ อย่างไรก็ตามการเสื่อมคุณภาพของน้ำมะนาวเข้มข้นก็มีสาเหตุมาจากหลายๆ ปัจจัย ดังนั้นเพื่อลดการเสื่อมคุณภาพและยืดอายุการเก็บรักษา จึงศึกษาการเตรียมน้ำมะนาวเข้มข้นโดยใช้วิธีการระเหยแบบสุญญากาศ เติมวัตถุเจือปนอาหาร (ที่ไม่ใช่สารประกอบซัลไฟด์) ร่วมกับการบรรจุโดยการพ่นก๊าซไนโตรเจน น้ำมะนาวเข้มข้นเตรียมจากน้ำมะนาวสดเติมมอลโทเดกซ์ทรินร้อยละ 5, 10 และ15 ตามลำดับ ร่วมกับเพคติน 0.3 กรัม แล้วทำให้เข้มข้นร้อยละ 50 การประเมินค่าทางประสาทสัมผัสโดยวิธีให้คะแนนพบว่ามอลโทเดกซ์ทรินร้อยละ 10 จะมีคะแนนความชอบโดยรวมสูงสุด จากนั้นหาระดับที่เหมาะสมของวัตถุเจือปนอาหารในน้ำมะนาวเข้มข้น100 กรัม โดยใช้วัตถุเจือปนอาหารชนิดละ 2 ระดับคือ กรดแอสคอร์บิก (AA) ที่ 60, 90มิลลิกรัม

โซเดียมเบนโซเอท (SB) ที่ร้อยละ 0.05, 0.1 และโซเดียมเฮกซาเมตาฟอสเฟต(SHMP) ที่ร้อยละ 0.05, 0.1 ระดับที่เหมาะสมซึ่งจะมีการสูญเสียของกรดแอสคอร์บิกและมีระดับการเกิดสีน้ำตาลต่ำที่สุดคือ เติม AA 60 มิลลิกรัม, SHMP และ SB ร้อยละ0.1 ศึกษาคุณภาพและอายุการเก็บของน้ำมะนาวเข้มข้นภายใต้สภาวะบรรจุ โดยการพ่นก๊าซไนโตรเจนและบรรจุโดยไม่พ่นก๊าซไนโตรเจน เก็บที่สภาวะเร่ง (45 และ 55(+,ฐ)ซ)เป็นเวลา 8 สัปดาห์ และอุณหภูมิห้อง (28-30(+,ฐ)ซ) กับอุณหภูมิตู้เย็น (4-6(+,ฐ)ซ)เป็นเวลา 6 เดือน พบว่าน้ำมะนาวเข้มข้นเติม AA 60 มิลลิกรัม, SHMP และ SB ร้อยละ0.1 บรรจุโดยการพ่นก๊าซไนโตรเจนแล้วเก็บที่อุณหภูมิตู้เย็น จะมีการสูญเสียของกรดที่สามารถไทเทรตได้ ต่ำที่สุดร้อยละ 5.92 มีการสูญเสียของกรดแอสคอร์บิก ต่ำที่สุดร้อยละ 39.51 และระดับการเกิดสีน้ำตาล ต่ำที่สุดร้อยละ 128.38 มีความปลอดภัยจากเชื้อจุลินทรีย์ และผู้ทดสอบยังให้การยอมรับตลอดอายุการเก็บ 6 เดือน ต้นทุนการผลิตของน้ำมะนาวเข้มข้นราคาต่อผลคือ 0.71 บาทต่อผล เมื่อใช้มะนาวราคา 0.25 บาทต่อผล