การเปรียบเทียบกระบวนการสกัดกลิ่นหอมจากดอกกุหลาบมอญ ได้แก่ การสกัดด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ที่สภาวะเหนือจุดวิกฤต การกลั่นด้วยน้ำ การสกัดด้วยไขมันร้อนการสกัดด้วยไขมันเย็น และการสกัดด้วยตัวทำละลายอินทรีย์ จากการวิเคราะห์องค์ประกอบด้วย gas chromatograph (GC) พบว่าสารประกอบหลักที่ให้กลิ่นหอมในดอกกุหลาบมอญคือ สารฟีนิลเอทิล แอลกอฮอล์ (phenyl ethyl alcohol, PEA)และช่วงเวลาที่เหมาะสมในการเก็บตัวอย่างคือ ช่วงเช้าเวลา 6 นาฬิกา ถึง 9 นาฬิกาในการสกัดกลิ่นหอมจากดอกกุหลาบมอญด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ที่สภาวะเหนือจุดวิกฤตได้ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการสกัด 2 ปัจจัยคือ อุณหภูมิของคาร์บอนไดออกไซด์ 3 ระดับคือ 40(+,ฐ)C, 45(+,ฐ)C และ 50(+,ฐ)C ความหนาแน่นของคาร์บอนไดออกไซด์ 3 ระดับคือ 0.30 g/ml, 0.50 g/ml และ 0.70 g/ml โดยกำหนดระยะเวลาในการสกัด 60 นาทีพบว่าสภาวะของปัจจัยที่ให้ผลตอบสนองสูงสุดคือ อุณหภูมิของคาร์บอนไดออกไซด์50(+,ฐ)C ความหนาแน่นของคาร์บอนไดออกไซด์ 0.70 กรัมต่อมิลลิลิตร (151 บาร์)สามารถสกัดฟีนิลเอทิล แอลกอฮอล์ จากดอกกุหลาบมอญได้สูงสุด (ร้อยละ 97.48โดย mg PEA/100 g test sample) เมื่อพิจารณาปริมาณฟีนิลเอทิล แอลกอฮอล์เรียงลำดับตามปริมาณที่สกัดได้จากมากไปน้อยได้ดังนี้ การสกัดด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ที่สภาวะเหนือจุดวิกฤต การสกัดด้วยตัวทำละลายอินทรีย์ การกลั่นด้วยน้ำ การสกัดด้วยไขมันร้อน และการสกัดด้วยไขมันเย็น