การพิบัติของลาดดินในประเทศไทยเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง นับวันยิ่งส่งผลกระทบต่อที่อยู่อาศัย ระบบสาธารณูปโภคและเศรษฐกิจของประเทศ พื้นที่ประสบปัญหาเป็นบริเวณสูงชัน หรือเป็นป่าเสื่อมโทรม ประกอบกับได้รับปริมาณน้ำฝนจำนวนมาก การพิบัติเกิดขึ้นมักอย่างรวดเร็ว การอพยพผู้ประสบภัยจึงกระทำได้ยาก หากปราศจากระบบเตือนภัยล่วงหน้าด้วยเหตุนี้การศึกษาถึงสาเหตุและพฤติกรรมการพิบัติของลาดดินโดยอาศัยหลักการทางวิศวกรรมปฐพีจะช่วยให้เกิดความเข้าใจถึงกระบวนการการพิบัติอย่างชัดเจน รวมถึงเป็นพื้นฐานประการสำคัญในการพัฒนาระบบเตือนภัยที่มีประสิทธิภาพในอนาคต งานวิจัยนี้ศึกษาถึงพฤติกรรมการพิบัติของลาดดินถล่มในลุ่มน้ำน้ำก้อ ต.น้ำก้ออ.หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์ ได้สำรวจสภาพพื้นที่ และทำการเก็บตัวอย่างดินคงสภาพมาทดสอบกำลังรับแรงเฉือนของดินที่ระดับความชื้นต่างๆ เพื่อนำไปวิเคราะห์เสถียรภาพลาดดินที่เปลี่ยนแปลงตามปริมาณของน้ำฝน ด้วยการวิเคราะห์พฤติกรรมการไหลของน้ำฝนลงชั้นดินซึ่งวิเคราะห์โดยวิธี Finite element และได้นำเสนอความสัมพันธ์ของรูปแบบน้ำฝนและเสถียรภาพลาดดินนั้นด้วยขอบเขตน้ำฝนวิกฤต ผลการทดสอบกำลังรับแรงเฉือนของตัวอย่างดินคงสภาพ พบว่าเมื่อระดับความชื้นในดินมีค่ามากขึ้น กำลังรับแรงเฉือนจะมีค่าลดลง เนื่องจากปริมาณน้ำในดินที่เพิ่มมากขึ้นได้ไปทำลายแรงตึงผิวของอากาศในดิน ซึ่งทำให้เกิดแรงยึดเหนี่ยวในดินลดลง และปริมาณน้ำที่เพิ่มขึ้นยังลดแรงเสียดทานระหว่างเม็ดดินด้วย การเปลี่ยนแปลงความชื้นและระดับน้ำใต้ดินของลาดดินขึ้นอยู่กับรูปแบบของน้ำฝน ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อเสถียรภาพของลาดดินความสัมพันธ์ดังกล่าวสามารถกำหนดขอบเขตน้ำฝนวิกฤตที่มีค่าสัมประสิทธิ์ความมั่นคงของลาดดิน (F.S) เท่ากับ 1 จากความเข้มน้ำฝนเฉลี่ยต่อวันและน้ำฝนสะสมของรูปแบบน้ำฝนที่ใช้วิเคราะห์ในช่วง 1-14 วันฝนตกได้ นอกจากนี้ขอบเขตน้ำฝนวิกฤตที่ได้สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางเพื่อการศึกษาระบบเตือนภัยของลาดดินถล่มเนื่องจากน้ำฝนต่อไปได้