การศึกษาผลของไวรัส infectious hyperdermal and hematopoietic necrosisvirus (IHHNV) ต่อการเจริญเติบโตและอัตรารอดของกุ้งขาวแปซิฟิก (~iLitopenaeusvannamei~i) โดยนำลูกกุ้งที่มีเชื้อไวรัส IHHNV จากการตรวจด้วยวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอร์เรส (polymerase chian reaction, PCR) ที่ได้มาจากพ่อแม่พันธุ์ที่เลี้ยงในบ่อดิน ปล่อยลูกกุ้งในอัตราความหนาแน่น 70,000 ตัวต่อไร่ (45 ตัวต่อตารางเมตร)จำนวน 2 บ่อ เปรียบเทียบกับลูกกุ้งที่มาจากพ่อแม่พันธุ์ที่ปลอดเชื้อ (specificpathogen free, SPF) ที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ ในอัตราความหนาแน่น 120,000 ตัวต่อไร่(75 ตัวต่อตารางเมตร) จำนวน 2 บ่อ ในน้ำที่มีความเค็มระหว่าง 3 - 6 ppt โดยระหว่างการเลี้ยงใช้อาหารสำเร็จรูป พบว่าหลังจากการเลี้ยงไปนาน 30 วัน กุ้งบางส่วนจากบ่อที่ลูกกุ้งที่มีเชื้อ IHHNV เริ่มมีลักษณะผิดปกติ คือ กรีคดงอ กรีสั้น เปลือกขรุขระและบิดเบี้ยว กุ้งเหล่านี้ส่วนมากจะมีขนาดเล็กกว่ากุ้งปกติในบ่อเดียวกัน หลังจากนั้นจะพบปริมาณกุ้งที่มีลักษณะผิดปกติเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ส่วนกุ้งที่ไม่มีอาการผิดปกติจากบ่อเดียวกันมีการเจริญเติบโตช้ากว่ากุ้งที่มาจากพ่อแม่พันธุ์ปลอดเชื้อ ซึ่งสังเกตได้ชัดเจนหลังจากเลี้ยง 70 วันเป็นต้นไป ผลการจับกุ้งหลังจากเลี้ยง 120 วัน พบว่าบ่อที่มีการติดเชื้อ IHHNV ได้ผลผลิตเฉลี่ย 301.25 กิโลกรัมต่อไร่ อัตรารอดเฉลี่ย44.17 เปอร์เซ็นต์ อัตราการแลกเนื้อ 1.75 ส่วนบ่อที่ลูกกุ้งมาจากพ่อแม่พันธุ์ปลอดเชื้อหลังจากการเลี้ยง 94 วัน ได้ผลผลิตเฉลี่ย 1,251.11 กิโลกรัมต่อไร่ อัตรารอดเฉลี่ย 81.99 เปอร์เซ็นต์ อัตราการแลกเนื้อ 1.35 ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบอัตราการเจริญเติบโตและอัตรารอดจะมีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ส่วนการศึกษาทางพยาธิสภาพของเนื้อเยื่อและ ~iin situ~i hybridization assays ของกุ้งที่มีลักษณะผิดปกติจะพบ Cowdry type A inclusion และ inclusion body ในไซโตพลาซึมในอวัยวะที่กำเนิดมาจาก ectoderm (เหงือก เยื่อบุผิว และ ปมประสาท) อวัยวะที่กำเนิดมาจาก mesoderm (อวัยวะสร้างเม็ดเลือด ต่อมโคนหนวด กล้ามเนื้อ และต่อมน้ำเหลือง)และอวัยวะที่กำเนิดมาจาก endoderm (ตับและตับอ่อน) ส่วนกุ้งที่มาจากพ่อแม่พันธุ์ปลอดเชื้อไม่มีอาการผิดปกติแต่อย่างไร