ได้คัดเลือกแบคทีเรียกรดแลคติกที่สามารถยับยั้งการเจริญของ ~iStaphylococcusaureus จำนวน 2 ไอโซเลท คือ CS4-10 และ LS2-30 เมื่อศึกษาอนุกรมวิธานโดยอาศัยลักษณะสัณฐานวิทยา คุณลักษณะทางกายภาพ สมบัติทางชีวเคมีและลักษณะทางพันธุกรรมโดยวิเคราะห์ลำดับนิวคลีโอไทด์ของยีน 16S rRNA พบว่าทั้ง 2 ไอโซเลท คือ ~iPediococcus acidilactici~iB1104 เมื่อศึกษาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการเจริญและผลิตสารยับยั้งพบว่าอุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับทั้ง 2 ไอโซเลท คือ 45 องศาเซลเซียส ส่วนพีเอชเริ่มต้นของอาหารเลี้ยงเชื้อที่เหมาะสมสำหรับไอโซเลท CS4-10 เท่ากับ 7 และสำหรับไอโซเบท LS2-30 เท่ากับ 6ในการทดสอบความสามารถในการยับยั้งจุลินทรีย์กลุ่มอื่นพบว่าไอโซเลท CS4-10 และLS2-30 สามารถยับยั้งการเจริญของ ~iSalmonella~i sp. ~iBacillus~i sp. และ~iE. coli~i ได้หลายสายพันธุ์ แต่ทั้งสองไอโซเลทไม่แสดงการยับยั้งต่อแบคทีเรียกรดแลคติค เมื่อศึกษาลักษณะการออกฤทธิ์ของน้ำเลี้ยงเชื้อปราศจากเซลล์พบว่ามีรูปแบบการยับยั้งเป็น bactericidal แต่ไม่ทำให้เซลล์เป้าหมายแตก หลังจากแยกกรดอินทรีย์ออกจากน้ำเลี้ยงเชื้อปราศจากเซลล์พบว่าสารยับยั้งจุลินทรีย์ยังคงแสดงลักษณะการออกฤทธิ์แบบ bactericidal โดยทำงานร่วมกับซิเตรทบัฟเฟอร์ พีเอช 3 เมื่อตรวจสอบโครงสร้างเบื้องต้นของสารยับยั้งจุลินทรีย์โดยการย่อยด้วยเอนไซม์ พบว่าไม่มีสมบัติเป็นโปรตีน คาร์โบไฮเดรตและไขมัน ดังนั้นในการศึกษาครั้งนี้จึงยังไม่สามารถสรุปได้ว่าสารยับยั้งดังกล่าวเป็นสารชนิดใด แต่อย่างไรก็ตามจากประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อก่อโรคข้างต้น เห็นว่าการศึกษาอย่างต่อเนื่องด้านคุณสมบัติทางกายภาพและทางเคมีตลอดจนกลไกการทำงานของสารยับยั้งสามารถที่จะนำไปสู่แนวทางการประยุกต์ใช้ในวงการแพทย์ต่อไปในอนาคต