วัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการการเขียนสรุปความของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงปีที่ 1 ที่เรียนโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นสื่อ2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเขียนสรุปความระหว่างคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียนของนักศึกษา 3) ศึกษาจิตพิสัยและทักษะพิสัยในการเขียนสรุปความของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงปีที่ 1 สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตศาลายา ปีการศึกษา 2546 แผนกวิชาบัญชี จำนวน 60 คนวิธีดำเนินการวิจัย เริ่มต้นด้วยการทดสอบก่อนเรียนด้วยแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์การเขียนสรุปความแล้ว จึงดำเนินการสอนตามแผนการเรียนรู้ 15 ครั้ง โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นสื่อพัฒนาทักษะการเขียนสรุปความ ต่อจากนั้นจึงทดสอบหลังเรียนและเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเขียนสรุปความโดยใช้ Match-paired t-test ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) ทักษะการเขียนสรุปความของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงปีที่ 1 สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตศาลายา จังหวัดนครปฐม โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นสื่อได้รับการพัฒนาสูงขึ้น 2) ผลสัมฤทธิ์การเขียนสรุปความก่อนเรียนและหลังเรียนของนักศึกษาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 3) ค่าเฉลี่ยของคะแนนจิตพิสัยและทักษะพิสัยของนักศึกษาอยู่ในระดับดี