การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของรูปแบบสุขศึกษา เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคหนอนพยาธิผ่านดินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 : กรณีศึกษาโรงเรียนในสังกัดกองบัญชาการโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบำรุงที่ 112 อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 89 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยประยุกต์ทฤษฎีแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ(Health Belief Model) ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา เพื่อหาค่าความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า t ทดสอบความสัมพันธ์ด้วยค่าสถิติไคสแควร์ และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า นักเรียนที่เป็นกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับโรคหนอนพยาธิผ่านดินของกลุ่มตัวอย่าง อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 42.7 การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคหนอนพยาธิผ่านดินอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 69.7 การรับรู้ความรุนแรงของโรคหนอนพยาธิผ่านดินอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 57.3 การรับรู้ประโยชน์จากการป้องกันโรคหนอนพยาธิผ่านดิน อยู่ในระดับสูง และปานกลางในสัดส่วนที่เท่ากัน คือ ร้อยละ 37.1การรับรู้อุปสรรคในการป้องกันโรคหนอนพยาธิผ่านดิน อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 42.7 เจตคติต่อการป้องกันโรคหนอนพยาธิผ่านดินในการป้องกันโรคหนอนพยาธิผ่านดิน อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 50.6 การปฏิบัติในการป้องกันโรคหนอนพยาธิผ่านดิน อยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 40.4 เจตคติต่อการป้องกันโรคหนอนพยาธิผ่านดิน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคหนอนพยาธิผ่านดินอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05