การวิจัยกึ่งทดลองเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบสุขศึกษาเพื่อลดความเครียดในผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อม โดยนำทฤษฎีแรงสนับสนุนทางสังคมร่วมกับกิจกรรมกลุ่มช่วยเหลือตนเอง มาใช้ในการจัดรูปแบบสุขศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาเป็นผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อมจำนวน 30 คน เป็นกลุ่มทดลองกลุ่มเดียว วัดก่อนและหลังการทดลองที่ได้รับรูปแบบสุขศึกษาร่วมกับกิจกรรมกลุ่มช่วยเหลือตนเองจำนวน 4 ครั้ง แต่ละครั้ง ห่างกัน 1 สัปดาห์การเก็บรวบรวมข้อมูล ใช้แบบสอบถาม โดยรวบรวมข้อมูลก่อนการทดลองและหลังการทดลองทันทีใช้ระยะเวลา 7 สัปดาห์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Paired Samples t-test ผลการศึกษาพบว่า ผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อมส่วนใหญ่มีความเครียดระดับปานกลาง ร้อยละ96.7 รองลงมามีความเครียดระดับสูง ร้อยละ 3.3 การศึกษาสถานการณ์ที่ก่อให้เกิดความเครียดพบว่า สถานการณ์ที่ก่อให้เกิดความเครียดสูง เรียงตามลำดับคือ ด้านพฤติกรรมผู้ป่วย ด้านอารมณ์และความรู้สึก ด้านเศรษฐกิจและสังคม และปัจจัยที่ที่มีผลต่อความเครียดน้อยที่สุดคือ ด้านระบบบริการสุขภาพจิต เมื่อเปรียบเทียบระดับความเครียดก่อนการทดลองและหลังการทดลองของผู้ดูแลผู้ป่วย พบว่า ผู้ดูแลผู้ป่วยมีระดับความเครียดลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 จากผลการวิจัยสรุปได้ว่ารูปแบบสุขศึกษาร่วมกับกิจกรรมกลุ่มช่วยเหลือตนเองสามารถนำมาใช้ในการลดความเครียดให้แก่ ผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อมได้