การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลัก คือ การวิเคราะห์ต้นทุนการผลิตและช่องทางการตลาดของผลิตภัณฑ์หัตถกรรมจากฝ้ายของกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรและประเมินจุดแข็งจุดอ่อน โอกาสและอุปสรรคของกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรบ้านหนองแวง ตำบลโนนสะอาด อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น ในการศึกษาได้ใช้ข้อมูลปฐมภูมิซึ่งได้จากการสัมภาษณ์แม่บ้านเกษตรกร จำนวน 33 ตัวอย่าง พ่อค้าท้องถิ่น พ่อค้าคนกลาง จำนวนหนึ่งและผู้บริโภคผลิตภัณฑ์หัตถกรรมจากฝ้าย จำนวน 50 ตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ได้แก่การวิเคราะห์ต้นทุนและผลตอบแทนทางด้านเศรษฐศาสตร์ การวิเคราะห์ช่องทางการตลาดและการวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาสและอุปสรรคเพื่อให้ได้ตามวัตถุประสงค์ของการศึกษา ผลลัพธ์ที่ได้จากการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า แหล่งที่มาของรายได้ส่วนใหญ่ของแม่บ้านเกษตรกร มาจากการผลิตผลิตภัณฑ์ถึงหัตถกรรมจากฝ้ายถึงร้อยละ 50.15 ของรายได้รวมทั้งหมด ผลิตภัณฑ์หัตถกรรมจากฝ้ายที่ผลิตโดยแม่บ้านเกษตรกรสามารถจำแนกได้เป็น2 ประเภท ประเภทแรกเป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำจากเส้นด้ายฝ้ายย้อมสีธรรมชาติ ส่วนประเภทที่สองเป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำจากเส้นด้ายฝ้ายย้อมสีสังเคราะห์จากโรงงานผลิตภัณฑ์ที่สำคัญของกลุ่มได้แก่ ผ้าคลุมเตียง ผ้าห่ม ผ้าคลุมไหล่ ซึ่งต้นทุนค่าเส้นด้ายและแรงงานในครัวเรือนเป็นต้นทุนการผลิตที่สำคัญคิดเป็นร้อยละ 52.74 และ ร้อยละ 41.15 ของต้นทุนการผลิตทั้งหมด ตามลำดับ ค่าเฉลี่ยของผลตอบแทนทางเศรษฐกิจการใช้แรงงานในครัวเรือนและจากการลงทุนในการผลิตผลิตภัณฑ์เท่ากับ 17.28 บาทต่อชั่วโมง และร้อยละ 22.57 ตามลำดับผลการวิเคราะห์ของช่องทางการตลาดของผลิตภัณฑ์บ่งชี้ว่าต้นทุนทางการตลาดและกำไรโดยเฉลี่ยของพ่อค้าคนกลางคิดเป็นร้อยละ 5.80 และร้อยละ 22.57 ของราคาที่ผู้บริโภคจ่ายตามลำดับ ส่วนผลจากการสำรวจผู้บริโภคแสดงให้เห็นว่าคุณภาพของสินค้าเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค นอกจากนี้ยังพบว่าผู้บริโภคมีความพึงพอใจในการกำหนดราคาของผลิตภัณฑ์และการส่งเสริมทางการตลาดในระดับปานกลางส่วนสิ่งที่ผู้บริโภคไม่พึงพอใจคือระบบการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรการวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาสและอุปสรรคของกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรบ่งชี้ได้ว่ากลุ่มแม่บ้านมีศักยภาพสูงในการปรับเพิ่มการดำเนินงานของกลุ่มโดยอาศัยกลยุทธ์ที่ใช้จุดแข็งและโอกาสของกลุ่มมาเป็นแนวทางในการปฏิบัติ ในขณะที่หลีกเลี่ยงสิ่งที่เป็นจุดอ่อนและอุปสรรคของกลุ่ม ข้อเสนอแนะที่ได้จากผลการศึกษาโดยรวมคือกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรควรให้ความสนใจในเรื่องการปรับปรุงคุณภาพสินค้าโดยเฉพาะผลิตภัณฑ์หัตถกรรมของกลุ่มที่สามารถทำกำไรและเป็นที่รู้จักโดยทั่วไป นอกจากนี้กลุ่มควรเพิ่มช่องทางการตลาดโดยผ่านเครือข่ายของโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) ของรัฐ