การศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านในป่าดอนปู่ตา และป่าทำเลบ้านหนองจิก จังหวัดมหาสารคาม เพื่อศึกษาความหลากชนิดของพืช ลักษณะทางนิเวศวิทยา และการใช้ประโยชน์จากพืช โดยศึกษาจากแปลงตัวอย่างขนาด 20 x 20 เมตร('2) พบพรรณไม้ทั้งสิ้น 56 วงศ์96 สกุล 115 ชนิด โดยเป็นพรรณไม้ที่พบในป่าดอนปู่ตา 50 วงศ์ 85 สกุล 98 ชนิด และพรรณไม้ที่พบในป่าทำเล 39 วงศ์ 57 สกุล 65 ชนิด พืชที่เป็นชนิดเด่นในป่าดอนปู่ตา คือรัง (~iShorea simensis~i Miq.) เข็มป่า (~iIxora cibdela~i Craib) และหญ้าวงแหวน(~iCoelachne simpliciuscula~i Munro) ในป่าทำเลคือ เหียง (~iDipterocarpusobtusifolius~i Teijsm.ex.Miq.) ติ้วขาว (~iCratoxylum formosum~i Dyer) และก้นครก (~iPolyalthia debilis~i Finet & Gagnep) สังคมพืชในป่าดอนปู่ตามีค่าดัชนีความหลากชนิดของพืชมากกว่าในป่าทำเล และจากค่าสัมประสิทธิ์ของสังคม พบว่า ป่าดอนปู่ตาและป่าทำเล มีความคล้ายคลึงกันของสังคมพืช 58.59% ในการสัมภาษณ์ชาวบ้านโดยใช้แบบสัมภาษณ์พฤกษศาสตร์พื้นบ้านพบว่า ชาวบ้านส่วนใหญ่เคยใช้สมุนไพร โดยรูปแบบสมุนไพรที่นิยมใช้คือ ยาต้มและยาฝน แต่ปัจจุบันนิยมเข้ารับการรักษาแบบแผนปัจจุบันมากกว่ารูปแบบการใช้ประโยชน์ และองค์ความรู้เกี่ยวกับการใช้ประโยชน์จากพืชของชาวบ้านมีความสัมพันธ์กับอายุ และการศึกษา โดยรูปแบบที่มีการใช้ประโยชน์มากที่สุดคือใช้ในการก่อสร้างได้แก่ รัง (~iShorea simensis~i Miq.) มะค่าแต้ (~iSindorasiamensis~i Teijsm. & Miq.) และประดู่ (~iPterocarpus macrocarpus~i Kurz)รองลงมาคือใช้เป็นสมุนไพรได้แก่ พลองเหมือด (~iMemecylon edule~i Roxb.) ก้นครก(~iPolyalthia debilis~i Finet & Gagnep) และเหียง (~iDipterocarpus obtusifolius~iTeijsm.ex.Miq.) ใช้เป็นอาหารและผลไม้ได้แก่ ส้มลม (~iAganonerion polymorphum~iPierre & Spire) ติ้วขาว (~iCratoxylum formosum~i Dyer) และหยี (~iDialiumcochinehinense~i Pierre) ใช้ทำเครื่องใช้ภายในบ้านและเครื่องมือทางการเกษตร เช่นพะยูง (~iDalbergia cochinchinensis~i Pierre) รัง (~iShorea simensis~i Miq.)และประดู่ (~iPterocarpus macrocarpus~i Kurz) ใช้เป็นไม้ประดับ ได้แก่ เข็มป่า(~iIxora cibdela~i Craib) และขาเปีย (~iHymenopyramis parvifolia~i Moldenke)