การศึกษาเรื่อง ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนที่อยู่ ระหว่างถูกคุมความประพฤติในสถานพินิจฯ กลาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่มี อิทธิพลต่อการกระทำผิดซ้ำของเด็กแะลเยาวชนที่อยู่ระหว่างถูกคุมความประพฤติ ตลอดจน ลักษณะการกระทำผิด เพื่อนำผลการศึกษาที่ได้มาวางแนวทางและมาตรการในการป้องกันการ กระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนที่อยู่ระหว่างถูกคุมความประพฤติ ระเบียบวิธีการวิจัย ได้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพมาทำการศึกษากับกลุ่มเด็กและ เยาวชนที่กระทำผิดซ้ำในระหว่างถูกคุมความประพฤติ ซึ่งเป็นประชากรตัวอย่างจำนวน 10 คน โดยการสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการประกอบกับการสังเกต และสัมภาษณ์แบบเจาะลึกในประเด็น สำคัญ ซึ่งเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการจดบันทึกและใช้เทปบันทึกเสียง ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลได้ยึดกรอบแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวกับการกระทำผิดของเด็ก และเยาวชนและแนวคิดเกี่ยวกับการคุมประพฤติเป็นสำคัญ โดยมุ่งประเด็นไปที่การก้าวเข้าสู่ โลกของการกระทำผิด จนกระทั่งถูกจับกุมตัวดำเนินคดีในชั้นศาล ชีวิตภายหลังจากที่ได้รับ การคุมความประพฤติ ลักษณะการกระทำผิดซ้ำ และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกระทำผิดซ้ำ ของเด็กและเยาวชนที่อยู่ในระหว่างถูกคุมความประพฤติ ซึ่งสามารถสรุปผลการศึกษาได้ดังนี้ การก้าวไปสู่การกระทำผิด เป็นการศึกษาดึงปัจจัยถึงดูดและปัจจัยผลักดันที่ส่งผล ให้เด็กและเยาวชนตัดสินใจกระทำความผิดเป็นครั้งแรก ซึ่งประกอบด้วยปัจจัยที่สำคัญ คือ ปัจจัยจากสภาพครอบครัว ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมที่พักอาศัย ปัจจัยจากความบกพร่องของ โครงสร้างทางสังคม และปัจจัยจากการคบหาสมาคมที่แตกต่างและอิทธิพลของวัฒนธรรมรองใน กลุ่มเพื่อน ปัจจัยเหล่านี้ได้ส่งผลให้เด็กกระทำผิดเป็นครั้งแรก จนกระทั่งถูกจับกุมตัว ดำเนินคดีในชั้นศาล ซึ่งศาลก็ได้ให้โอกาสพวกเขาโดยการให้คุมความประพฤติไว้ ภายหลังจากที่ได้รับการคุมความประพฤติแล้วพบว่า เมื่อกลุ่มประชากรได้กลับไปอยู่ กับครอบครัวที่ผู้ปกครองไม่มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของตนเอง และเด็กได้ไปอยู่ ในสภาพแวดล้อมเดิม ประกอบกับการที่พนักงานคุมประพฤติไม่มีเวลาออกไปสอดส่องดูแล ทำให้ พวกเขาหวนกลับไปกระทำผิดซ้ำได้โดยง่าย ซึ่งลักษณะการกระทำผิดซ้ำของพวกเขา เมื่อเปรียบ เทียบกับการกระทำผิดในครั้งแรกแล้วพบว่า มีพฤติการณ์คดีที่ร้ายแรงขึ้นเนื่องจากเด็กเริ่ม ไตร่ตรองและชั่งน้ำหนักในการตัดสินใจที่จะกระทำผิด เพราะเห็นผลประโยชน์จากการกระทำผิด และเห็นว่าหากตนกระทำผิดเงื่อนไขคุมประพฤติก็อาจถูกศาลสั่งฝึกอบรมได้ เมื่อพวกเขา ตัดสินใจกระทำผิดจึงกระทำผิดซ้ำในลักษณะที่รุนแรงขึ้น เพื่อให้คุ้มกับการที่จะถูกศาล สั่งฝึกอบรม สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนที่อยู่ระหว่างถูก คุมความประพฤติ สามารถแบ่งได้ดังนี้ 1. ปัจจัยทางสังคม ได้แก่ ครอบครัว ระดับการศึกษา และการคบเพื่อน 2. ปัจจัยทางจิตวิทยา ได้แก่ แรงปรารถนาภายใน แรงดึงดูดทางสังคม และแรงกดดัน ทางสังคม 3. ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อม ได้แก่ สภาพเศรษฐกิจของครอบครัว สิ่งแวดล้อมบริเวณ ที่พักอาศัย 4. ปัจจัยจากการปฏิบัติงานของพนักงานคุมประพฤติ ได้แก่ การปฏิบัติงานของพนักงาน คุมประพฤติฝ่ายประมวลข้อเท็จจริงคดีอาญา และฝ่ายควบคุมและสอดส่อง 5. ปัจจัยอื่น ๆ ได้แก่ การรับรู้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการรายงานตัวไม่ชัดเจน เด็กเกิดการเรียนรู้ถึงวิธีการเอาตัวรอดโดยอาศัยความบกพร่องของกระบวนการยุติธรรม จากปัจจัยที่กล่าวมานี้ ผู้ศึกษาจึงขอเสนอแนะแนวทางและมาตรการในการป้องกันการ กระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนที่อยู่ระหว่างถูกคุมความประพฤติ ดังนี้ 1. สถาบันครอบครัวควรมีบทบาทในการปลูกฝังค่านิยมที่ถูกต้องให้แก่เด็ก โดยเฉพาะด้าน จริยธรรม การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมควรเพิ่มที่ตัวผู้ปกครอง ควรมีการสร้างความรัก ความอบอุ่นและความเข้าใจในครอบครัวให้มากขึ้น 2. สถาบันการศึกษาควรมีบทบาทในการให้ความรู้ และช่วยครอบครัวขัดเกลาเด็กโดยการ ปลูกฝังค่านิยมที่สอดคล้องกับบรรทัดฐานทางสังคมให้กับเด็ก 3. ควรปรับปรุงกฎหมายที่ให้อำนาจแก่พนักงานคุมประพฤติร่วมกับตำรวจ ในการจับกุม เด็กที่กระทำผิดเงื่อนไขคุมประพฤติ มาดำเนินการตามกฎหมายทันที เพื่อให้การคุมประพฤติ มีผลต่อการข่มขู่ยับยั้ง 4. ภาครัฐและเอกชนควรร่วมมือกันที่จะเข้าไปดำเนินการจัดระเบียบชุมชน 5. การให้บริการของพนักงานคุมประพฤติ ควรมีการนำความรู้ทางสังคมสงเคราะห์มา ประยุกต์ใช้ให้มากขึ้น เช่น นำวิธีการบำบัดแบบกลุ่มมาใช้ นำวิธีการจำแนกผู้ถูกคุมความ ประพฤติมาใช้เพื่อจะได้วางแผนบำบัดได้อย่างถูกต้อง ฯลฯ