การศึกษาวิจัยเรื่อง รูปแบบการสื่อสารเพื่อการบริหารองค์การสวัสดิการสังคม: ศึกษาเฉพาะกรณี กรมคุมประพฤติ กระทรวงยุติธรรม มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย เพื่อศึกษา รูปแบบการสื่อสาร เพื่อการบริหารของกรมคุมประพฤติและเพื่อศึกษาสภาพปัญหาการสื่อสารของ กรมคุมประพฤติ ในการวิจัยครั้งนี้ ใช้การศึกษาวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ แบบเจาะลึก การสังเกตแบบมีส่วนร่วม กลุ่มประชากรที่ศึกษาซึ่งเป็นข้าราชการระดับ 3-8 จำนวน 280 คน โดยใช้แบบสอบถามกับประชากรกลุ่มนี้ และจากการรวบรวมแบบสอบถามที่ได้ กลับมาทั้งหมดมีจำนวน 233 คน และสัมภาษณ์ข้าราชการระดับ 9-10 จำนวน 5 คน ซึ่งเป็น ประชากรทั้งหมด และจากการสังเกตแบบมีส่วนร่วมในการปฏิบัติงานภายในกรมคุมประพฤติ ได้ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ สภาพปัญหาการสื่อสารของกรมคุมประพฤติปัจจุบันยึดติดระบบ และรูปแบบตามสายงานอย่างเคร่งครัดทำให้การส่งสารล่าช้า การไม่มีแผนการติดต่อสื่อสาร หรือคำอธิบายที่ชัดเจนในขั้นตอนการสื่อสาร การแจ้งข่าวสารกระชั้นชิดจนเกินไปทำให้ไม่ สามารถปฏิบัติตามได้ การส่งข่าวสารหลายทอดทำให้ข่าวสารตกหล่นหรือบิดเบือนไป การไม่ สนใจที่จะรับรู้ข่าวสารของข้าราชการ การมีพื้นฐานความรู้ ความเข้าใจ และทัศนคติของ ข้าราชการต่างกัน ทำให้การสื่อสารขาดประสิทธิภาพ การสื่อสารในเรื่องนโยบายจากผู้บังคับ บัญชาไปยังผู้ใต้บังคับบัญชายังมีความเข้าใจไม่ชัดเจน และกระจายข่าวสารไปยังบุคลากร ไม่ทั่วถึง การขาดเครื่องมือเทคโนโลยีสารสนเทศทางด้านการติดต่อสื่อสารที่เหมาะสม ข้อมูล สารสนเทศยังไม่มีระบบ ความพร้อมสมบูรณ์ ความล่าช้าของข้อมูลข่าวสาร ข่าวลือ ผู้นำกลุ่ม การประชุมบางคนยังขาดทักษะในการให้ผู้เข้าร่วมประชุมร่วมแสดงความคิดเห็นกันอย่าง ทั่วถึง การที่ผู้บริหารในหน่วยงานส่วนกลางเข้าร่วมประชุมในคณะทำงานต่าง ๆ บ่อยครั้ง เป็นผลให้ผู้บริหารบางคนขาดการเตรียมพร้อมที่ดีในการประชุมและทำให้งานประจำที่ผู้บริหาร ต้องดำเนินการล่าช้า กรมคุมประพฤติยังขาดการประเมินผลและติดตามงานในบางเรื่องที่ได้ มีนโยบายหรือคำสั่งไปแล้ว การแต่งตั้งคณะทำงานต่าง ๆ ของกรมฯ ส่วนใหญ่มีสมาชิกมาก ทำให้เสียเวลาในการนัดหมายการประชุมให้พร้อมกัน และทำให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไป อย่างไม่ทั่วถึง การออกคำสั่งหรือนโยบายในบางเรื่อง ยังขาดการรับฟังความคิดเห็นและ ข้อมูลจากหน่วยงานในส่วนภูมิภาค ในการที่กรมคุมประพฤติมีวิธีการติดต่อสื่อสาร ประสิทธิผลการสื่อสาร และสภาพปัญหา ดังกล่าวข้างต้น กรมฯ จึงควรมีรูปแบบการสื่อสารที่จะสามารถแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการ สื่อสารภายในกรมคุมประพฤติไว้โดยเฉพาะเพื่อให้การบริหารงานของกรมคุมประพฤติเกิด ประสิทธิภาพประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน ผู้วิจัยจึงขอเสนอรูปแบบการสื่อสารเพื่อการบริหาร ของกรมคุมประพฤติ ไว้ดังนี้คือ รูปแบบการสื่อสารที่มีการปรับปรุงให้มีการสื่อสารด้วย ลายลักษณ์อักษรและด้วยวาจาให้เพิ่มมากขึ้น รูปแบบการสื่อสารแบบ 2 ทาง (Two-way Communication) รูปแบบการสื่อสารที่มีช่องทางการสื่อสารที่มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น รูปแบบ การสื่อสารที่มีการจัดทำแผนการติดต่อสื่อสารภายในหน่วยงานของกรมคุมประพฤติให้ชัดเจน รูปแบบการสื่อสารที่มีการแต่งตั้งผู้ประสานงานข่าวสารประจำทุกหน่วยงานในกรมคุมประพฤติ รูปแบบการสื่อสารที่มีการจัดทำระบบระเบียบของข่าวสารหรือสารนิเทศ โดยให้มีการพัฒนา ระบบศูนย์ข้อมูลข่าวสารให้มีความถูกต้อง ชัดเจนและสะดวกต่อการใช้บริการ รูปแบบการ สื่อสารที่เปิดโอกาสให้บุคลากรทุกระดับได้รับทราบนโยบายหรือคำสั่งในเรื่องต่าง ๆ อย่าง ทั่วถึง และให้ส่วนภูมิภาคมีส่วนร่วมในการตัดสินใจและแก้ไขปัญหาของกรมฯ ร่วมกัน รูปแบบการสื่อสารที่มีการนำเทคโนโลยีมาใช้ในระบบการติดต่อสื่อสารกับหน่วยงานระดับ ล่างแทนกรมฯ โดยไม่ต้องรอให้กรมฯ หรือหน่วยงานสนับสนุนติดต่อสื่อสารไปยังสำนักงาน คุมประพฤติจังหวัดอีก รูปแบบการสื่อสารที่มีการประเมินผลหรือติดตามงานในเรื่องที่ได้ มีการสื่อสารหรือคำสั่งไปแล้วว่า การสื่อสารในเรื่องนั้นบรรลุวัตถุประสงค์หรือไม่ รูปแบบการสื่อสารที่ส่งสารหรือคำสั่งไปแล้วว่า การสื่อสารในเรื่องนั้นบรรลุวัตถุประสงค์ หรือไม่ รูปแบบการสื่อสารที่ส่งเสริมบรรยากาศการสื่อสารภายในกรมคุมประพฤติ โดยการ สร้างความสนิทสนมคุ้นเคย แลกเปลี่ยนข้อคิดเห็น และสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องตรงกัน ระหว่างผู้บังคับบัญชากับผู้ใต้บังคับบัญชา รูปแบบการสื่อสารที่มีการปรับปรุงคุณภาพ ของสื่อต่าง ๆ เช่น ข่าวคุมประพฤติ วารสารกรมคุมประพฤติ จุลสารต่าง ๆ เป็นต้น และ รูปแบบการสื่อสารที่มีนโยบายที่เกี่ยวกับการสื่อสารให้ชัดเจนตามรูปแบบที่ได้เสนอไว้ ข้างต้น