การศึกษาเรื่อง รัฐประหาร 20 มิถุนายน พ.ศ 2476 นี้ มีความมุ่ง หมายที่จะศึกษาว่า เหตุใดในช่วงระยะเพียง 1 ปี หลังการปฏิวัติ พ.ศ 2475 จึงเกิดการยึดอำนาจซ้อนกันถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกเป็นการยึดอำนาจ หรือการรัฐประหารโดยพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ 2476 ของกลุ่มอนุรักษ์นิยมที่มีพระยามโนปกรณ์นิติธาดาเป็นผู้นำ ครั้งที่ 2 เป็นการยึด อำนาจหรือการรัฐประหารเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ 2476 โดยคณะ ทหารบกทหารเรือของคณะราษฎร ซึ่งทั้งสองครั้งนี้ก็มีระยะเวลาที่ห่างกันไม่ถึง 3 เดือน ตลอดทั้งหลังจากนั้นมาไม่นานก็เกิดเหตุการณ์กบฎบวรเดช และใน ท้ายสุด พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทางสละราชสมบัติ ผลของการศึกษาพบว่า การรัฐประการ 20 มิถุนายน พ.ศ 2476 นั้น โดยเนื้อแท้เป็นการต่อสู้ขัดแย้งและช่วงชิงอำนาจทางการเมือง ระหว่าง ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชหรือระบอบเก่าที่มีพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่ หัวเป็นองค์ประมุขกับระบอบรัฐธรรมนูญหรือระบอบใหม่ที่มีคณะราษฎรเป็นผู้ สถาปนา ในประเด็นปัญหารัฐธรรมนูญและการควบคุมกำลังกองทัพการรัฐประหาร โดยคณะทหารคณะราษฎรครั้งนี้ เป็นการแตกสลายของการประนีประนอม ทางการเมืองหลังการปฏิวัติ พ.ศ 2475 ระหว่างคณะราษฎรกับพระบาทสม เด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว คณะเจ้านายและกลุ่มนิยมเจ้า โดยผ่านตัวกลางคือ กลุ่มอนุรักษ์นิยมที่มีพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เป็นผู้นำ และเป็นจุดเริ่มของ การจัดตั้งรัฐบาลคณะราษฎรอย่างแท้จริง การรัฐประหารครั้งนี้ได้แสดงให้เห็น ว่า คณะเจ้านายซึ่งเป็นผู้ปกครองที่มีประสบการณ์อย่างยาวนานถึง 150 ปี ตลอดถึงพลังของระบอบเก่า ไม่ได้สูญสลายไปในการปฏิวัติ พ.ศ 2475 หากทว่ายังเป็นกลุ่มพลังที่ทรงอำนาจทางการเมืองกระทั่งสืบได้ถึงปัจจุบัน