การศึกษาสูตรอาหารชักนำแคลลัสที่เหมาะสมได้ใช้เมล็ดข้าว 6 พันธุ์ ได้แก่ ขาวดอกมะลิ 105, เหลืองประทิว 123, น้ำสะกุย 19, หอมคลองหลวง 1 และหอมสุพรรณบุรี ภายใต้สภาพที่มีแสงและไม่มีแสง พบว่าสูตรที่เหมาะสมสำหรับการชักนำแคลลัส คือ MS ดัดแปลง ที่เติม 2,4-D 1 มิลลิกรัม/ลิตร NAA1 มิลลิกรรม/ลิตร และ kinetin 0.1 มิลลิกรัม/ลิตร ทั้งสองสภาพแสง ได้จำนวนแคลลัส 72.4, 73.4, 74.6, 24.4, 10.6 และ 0 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับพันธุ์ข้าว สูตรอาหาร และสภาพแสง มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง (P<0.01) ต่อการเกิดแคลลัส การคัดเลือกแคลลัสทนเค็มบนอาหารที่เติมเกลือโซเดียมคลอไรด์ ความเข้มข้น 0, 0.5, 1.0, 1.5 และ 2.0 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนัก/ปริมาตร) หลังจากคัดเลือก นาน 60 วัน มีเฉพาะแคลลัสของพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 และน้ำสะกุย 19 มีอัตรารอดชีวิต ในอัตราที่ลดลงเมื่อความเข้มข้นของเกลือเพิ่มขึ้น ได้นำแคลลัสที่ไม่ผ่านการคัดเลือก ของข้าว 4 พันธุ์ มาศึกษาการชักนำยอด พบว่า อาหาร MS ดัดแปลง ที่เติม BA 4 มิลลิกรัม/ลิตร IAA 1 มิลลิกรัม/ลิตร หรือ BA 1 มิลลิกรัม/ลิตร ร่วมกับ IAA 0.01 มิลลิกรัม/ลิตร ชักนำให้เกิดต้นได้มากที่สุด 66.6 และ 58.9 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ แคลลัสของพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 พัฒนาเป็นต้นที่สมบูรณ์ 16, 2 และ 15 ต้น จากแคลลัส ทนเค็ม 0, 0.5 และ 1.0 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ และได้ต้นเผือกจากแคลลัสทนเค็ม 1.0 เปอร์เซ็นต์ 1 ต้น แต่ไม่สามารถชักนำต้นจากแคลลัสทนเค็มของพันธุ์น้ำสะกุย 19 ได้ แต่ชักนำต้นจากแคลลัส ไม่ทนเค็มได้ 38 ต้น อย่างไรก็ตาม มี 27 ต้นที่เป็นต้นเผือก ได้นำรากของต้นเหล่านี้มาวิเคราะห์โปรตีนโดยวิธี Bradford assay พบว่าต้นที่ปลูกใน สารละลายเกลือ มีปริมาณโปรตีนรวมสูงกว่าต้นที่ปลูกในสภาพธรรมดา เทคนิค SDS-PAGE แสดงให้เห็นว่า ต้นจากแคลลัสทนเค็ม 1.0 เปอร์เซ็นต์ ต้นหนึ่งที่ปลูกในสภาพธรรมดา มีโปรตีนขนาด 89.33 กิโลดาลตัน แต่ต้นอื่นที่ปลูกในสารละลายเกลือ มีโปรตีนขนาด 90.22 และ 96.27 กิโลดาลตัน การวิเคราะห์ปริมาณธาตุอาหาร สามารถแบ่งพืชออกได้เป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่มีการสะสมโซเดียมมากกว่าโพแทสเซียม และกลุ่มที่มีการสะสมโพแทสเซียม มากกว่าโซเดียม