การศึกษาการกระจาย ปริมาณพบเห็นการเลี้ยง ชื่อที่เรียก และประเมินความหลากหลาย ทางพันธุกรรมจากลักษณะภายนอก น้ำหนักตัว สมรรถนะทางการสืบพันธุ์ และเทคนิคทางตัว บ่งชี้ทางอณูพันธุศาสตร์ ของสุกรพื้นเมืองตัวอย่างจำนวน 28 ตัวจากจังหวัดสุรินทร์ เลย สกลนครและนครพนมเพื่อหาแนวทางการอนุรักษ์ให้สอดคล้องกับปัจจัยทั้งสุกรและ เกษตรกรผู้เลี้ยงโดยการใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และหาความหลากหลาย ทางพันธุกรรมโดยใช้วิธีไมโครแซทเทลไลท์เป็นไพร์เมอร์จำนวน 17 คู่ได้แก่ DAGK, OPN, IgF1, PgHAS, PIGS0085X, S0227, S0097, S0010, SW957, SW2429, SSC133243, S0001, SSU24283, SSS0313, SSMDNAX7, SS13NO5R, และ PIGREPD คำนวณแผนภูมิพันธุกรรมด้วย โปรแกรม NTSYSpc โดยวิธี UPGMA ผลการวิจัยพบว่าการเลี้ยงสุกรพื้นเมืองยังคงมีการเลี้ยงกระจายทั่วไปในภาค ตะวันออกเฉียงเหนือเพียงแต่มีชื่อเรียกแตกต่างกัน สภาพการเลี้ยงแบบดั้งเดิมในหมู่บ้าน ที่ห่างไกลยังเหมาะสมกับการเลี้ยงอยู่ ลักษณะภายนอกและสมรรถนะทางการสืบพันธุ์ไม่ สามารถแยกสายพันธุ์ได้ชัดเจน พบความหลากหลายทางพันธุกรรมภายในประชากรจากค่าเฮตเทอโร ไซโกซิตีของสุกรตัวอย่างจากจังหวัดสุรินทร์ เลย สกลนครและนครพนม มีค่า 0.397, 0.370 และ 0.446 ตามลำดับ ค่าความห่างทางพันธุศาสตร์ระหว่างประชากรพบว่าสุกรจาก จังหวัดเลยและสกลนครและนครพนมมีความคล้ายคลึงกันทางพันธุกรรมมากกว่าสุกรจากจังหวัด สุรินทร์ แนวทางการอนุรักษ์ยังมีความจำเป็นต้องเก็บพันธุ์จากทั้งสามแห่ง