การสั่นพ้องโรเปอร์หรือ ~iN~i(*)(1440) คือนิวคลีออนในสภาวะกระตุ้น ที่ต่ำสุด ได้มีการอธิบายมากขึ้นนับตั้งแต่ได้มีการค้นพบในปี ค.ศ. 1964 ตามแบบ จำลองควาร์กสามตัว การสั่นพ้องโรเปอร์กำหนดว่าเป็นการกระตุ้นในแนวรัศมีของ นิวคลีออน อันเนื่องมาจากมีเลขควอนตัมที่เหมือนกับนิว-คลีออน แต่จากการศึกษาใน รายละเอียดพบว่า เป็นการยากมากที่จะให้ความหมายของการสั่นพ้องเช่นนี้ว่าเป็น สภาวะที่ประกอบด้วยควาร์กสามตัว เพราะมวลที่ต่ำและค่าคงตัวของการคู่ควบ กับนิว-คลีออนและมีซอนที่แปลก จากความล้มเหลวของแบบจำลองควาร์กสามตัวจึงได้ มีการเสนอแบบจำลองต่าง ๆ อีกมากมาย แต่ยังไม่มีแบบจำลองใดที่ประสบความสำเร็จ เป็นอย่างดี งานวิจัยนี้ เป็นการศึกษาธรรมชาติของการสั่นพ้องโรเปอร์ผ่านกระบวนการ สลายตัว ควบคู่ไปกับข้ออ้างอิงที่ว่าการสั่นพ้องโรเปอร์เป็นสถานะที่ประกอบด้วย ควาร์กสามตัว และกลูออนในโมดไฟฟ้าตามขวาง (TE) อีกหนึ่งตัว ได้มีการนำแบบ จำลองควาร์ก-กลูออนเชิงไม่สัมพันธภาพมาใช้ด้วย โดยอธิบายจลนศาสตร์ของ (+,พ)~iqqG~i ด้วยจุดยอด (3)~iS~i(,1) ซึ่งคู่ของควาร์ก-แอนติควาร์กเกิดขึ้นจาก (สลายไปเป็น) กลูออน การสร้างฟังก์ชันคลื่นของการสั่นพ้องโรเปอร์คำนึงถึงความอิสระของกลูออน ในเชิงไม่สัมพันธภาพ และคำนวณกระบวนการสลายตัว ~iN~i(*)(1440)(+,ฏ)~iN~i(+,p) เนื่องจากการพัฒนาวิธีการที่ใช้คำนวณในงานวิจัยนี้เป็นแบบทั่วไป ดังนั้นจึงสามารถ ประยุกต์ใช้กับการคำนวณโมดของการสลายตัวอื่น ๆ เช่น ~iN~i(+,r), ~iN~i(+,p)(+,p) และ (+,D)(+,p) ได้เช่นกัน