การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักเรียนที่สอนโดยการเรียนแบบร่วมมือ ที่ใช้เทคนิคสแตค กับการสอนตามปกติ (2) เปรียบ เทียบพฤติกรรมการทำงานกลุ่มของนักเรียนที่สอน โดยการเรียนแบบร่วมมือ ที่ใช้เทคนิคสแตค กับการสอนตามปกติ และ (3) เปรียบเทียบคะแนนเจตคติของนักเรียนที่สอนโดยการเรียนแบบ ร่วมมือที่ใช้เทคนิคสแตค ที่มีต่อการทำงานกลุ่มระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 68 คน ที่ได้มาจากการสุ่ม อย่างง่าย จากจำนวนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ทั้งหมดของโรงเรียนสีกัน (วัฒนานันท์อุปถัมภ์) กรุงเทพฯ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแผนการสอน แบบทดสอบ แบบวัดพฤติกรรมการทำงานกลุ่ม แบบวัดเจตคติต่อการทำงานกลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่การทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนที่ได้รับการสอนโดยการเรียนแบบร่วมมือที่ใช้เทคนิค สแตค มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการสอนตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .01 (2) นักเรียนที่ได้รับการสอนโดยการเรียนแบบร่วมมือที่ใช้เทคนิคสแตค มีพฤติกรรมการทำงานกลุ่มสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการสอนตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .01 และ (3) นักเรียนที่ได้รับการสอนโดยการเรียนแบบร่วมมือที่ใช้เทคนิคสแตค มีคะแนนเจตคติหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01