การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา เปรียบเทียบ และหาความ สัมพันธ์ เกี่ยวกับวิธีพัฒนาบุคลากรที่ส่งผลต่อการปรับพฤติกรรมการสอนของ ครูตามเกณฑ์มาตรฐานวิชาชีพครู ตามความคิดเห็นของผู้บริหารและครูวิชา การโรงเรียน กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 102 คน ครูวิชาการโรงเรียน จำนวน 102 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวม ข้อมูลเป็นแบบสอบถามชนิดมาตรประมาณค่าที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น การวิเคราะห์ ข้อมูลใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC(+) หาค่าร้อยละค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบน มาตรฐาน ค่าทดสอบที (t-test) และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยมีดังต่อไปนี้ (1) ความคิดเห็นของผู้บริหารและครูวิชา การโรงเรียน เกี่ยวกับวิธีการพัฒนา โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และไม่แตกต่างกัน (2) ความคิดเห็นของผู้บริหารโรงเรียนที่มีขนาดต่างกัน โดยภาพรวมและรายวิธีทั้ง 3 หมวด ไม่แตกต่างกัน ผู้บริหารที่มีประสบการณ์ ในการปฏิบัติงานแตกต่างกัน ความคิดเห็นในหมวดที่ 1 รอบรู้ สอนดี โดยภาพ รวมไม่แตกต่างกัน หมวดที่ 2 มีคุณธรรม จรรยาบรรณ และ หมวดที่ 3 มุ่งมั่นพัฒนา โดยภาพรวมและรายวิธีแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (3) ความคิดเห็นของครูวิชาการในโรงเรียนที่มีขนาดต่างกัน โดยภาพ รวมและรายวิธีทั้ง 3 หมวด ไม่แตกต่างกัน ความคิดเห็นของผู้ที่มีประสบการณ์ ในการปฏิบัติงานต่างกัน โดยภาพรวมทั้ง 3 หมวด ไม่แตกต่างกัน แต่พบว่า รายวิธีในหมวดที่ 2 มีคุณธรรม จรรยาบรรณ และหมวดที่ 3 มุ่งมั่นพัฒนา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) การเปรียบเทียบ ความคิดเห็นของผู้บริหารและครูวิชาการโรงเรียน พบว่า ผู้ที่ปฏิบัติงาน ในโรงเรียนที่มีขนาดต่างกัน และผู้ที่มีประสบการณ์ในการปฎิบัติงานต่างกัน มีความคิดเห็นโดยภาพรวมของวิธีการพัฒนาไม่แตกต่างกัน ส่วนการพัฒนา เป็นรายวิธีจะแตกต่างกันที่ระดับ .05 (5) การหาความสัมพันธ์ของ วิธีการพัฒนาทั้ง 7 วิธี พบว่า ทุกวิธีมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01