วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบลักษณะทางภาษาของภาษาสะกอมกับ ภาษาตากใบและภาษาสงขลาว่า ภาษาสะกอมมีความสัมพันธ์ทางเชื้อสายใกล้ชิดกับภาษาใด โดยใช้ วิธีการศึกษาแนวภาษาศาสตร์วรรณนาและภาษาศาสตร์เปรียบเทียบ ในการศึกษาวิจัยเก็บข้อมูล ภาคสนามภาษาสะกอมเพื่อทำรายการคำศัพท์แล้ววิเคราะห์และพรรณนาระบบเสียง และเก็บรวบรวม ข้อมูลภาษาตากใบกับภาษาสงขลาจากเอกสาร แล้วนำมาเปรียบเทียบความสัมพันธ์ของภาษาสะกอมกับ ภาษาตากใบและภาษาสงขลา ผลการศึกษาพบว่า 1) ภาษาสะกอมมีลักษณะการแยกเสียงวรรณยุกต์แบบสองทางเหมือนกับภาษา ตากใบ 2) ภาษาสะกอมมีลักษณะการรวมเสียงวรรณยุกต์ A กับ B คล้ายกับภาษาสงขลา 3) ภาษาสะกอม มีลักษณะการยืดเสียงของเสียงสระสูงดั้งเดิมเป็นเสียงยาวในคำพยางค์ปิดคล้ายคลึงกับภาษาตากใบ และภาษาสงขลา 4) ภาษาสะกอมมีการใช้คำศัพท์เฉพาะกลุ่มร่วมกับภาษาตากใบและภาษาสงขลา โดยใช้ คำศัพท์เฉพาะกลุ่มร่วมกับภาษาตากใบมากกว่าภาษาสงขลา จากผลการศึกษาทั้ง 4 ประการ ผู้วิจัย จึงสรุปว่าภาษาสะกอมมีความสัมพันธ์ทางเชื้อสายใกล้ชิดกับภาษาตากใบมากกว่าภาษาสงขลา