การศึกษาคุณค่าทางโภชนาการของกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันและการใช้ในอาหารไก่กระทง ประกอบด้วย 2 การทดลอง คือ ~bการทดลองที่ 1 : การประเมินคุณค่าทางโภชนาการของกากเนื้อเมล็ดใน-ปาล์มน้ำมัน ข้าวโพด กากถั่วเหลือง และปลาป่น~b โดยประเมินจากวัตถุดิบอาหารสัตว์ เพื่อหาส่วนประกอบทางเคมี พลังงานรวม และกรดแอมิโน และโดยการประเมินกับตัวสัตว์ โดยตรง ใช้ไก่เพศผู้ พันธุ์ไฮเซค บราวน์ อายุ 1 ปี จำนวน 10 ตัว ซึ่งมีน้ำหนักตัวเฉลี่ย 2.96(+,ฑ)0.06 กก. มีสุขภาพดี โดย ในระยะการทดลองเก็บข้อมูล แบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 เป็นการทดลองเพื่อหาค่า metabolic fecal energy และ endogenous urinary energy โดยการอดอาหารไก่ ระยะที่ 2 เป็นการทดลองให้ไก่กินวัตถุดิบอาหารสัตว์ โดยวิธีการป้อน จากผลการวิเคราะห์ พบว่า ส่วนประกอบทางเคมีของกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมัน ข้าวโพด กากถั่วเหลือง และปลาป่น มีโปรตีนรวม 15.59, 8.09, 52.06 และ 59.71 เปอร์เซ็นต์ของ วัตถุแห้ง ตามลำดับ พลังงานรวม 5,046, 4,776, 5,191 และ 4,462 กิโลแคลอรี/กก. ของ วัตถุแห้ง ตามลำดับ ปริมาณกรดแอมิโนทั้งหมด 10.51, 6.25, 41.16 และ 46.18 เปอร์เซ็นต์ ของวัตถุแห้ง ตามลำดับ และมีปริมาณกรดแอมิโนไลซีน 0.42, 0.23, 2.43 และ 3.38

เมไธโอนีน 0.22, 0.17, 0.37 และ 1.23 และทรีโอนีน 0.51, 0.29, 1.77 และ 2.41 เปอร์เซ็นต์ของวัตถุแห้ง ตามลำดับ จากผลการประเมินจากตัวสัตว์โดยตรง พบว่า การย่อยได้ของ วัตถุแห้งที่แท้จริงของกากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมัน ข้าวโพด กากถั่วเหลือง และปลาป่น มีค่าเท่ากับ 46.29, 91.25, 57.34 และ 52.81 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ พลังงานที่ใช้ประโยชน์ได้โดยประมาณ (AME) เท่ากับ 1,832, 3,852, 3,167 และ 3,016

พลังงานที่ใช้ประโยชน์ได้โดยประมาณ เมื่อ ปรับสมดุลไนโตรเจน (AME(,n)) เท่ากับ 1,983, 4,000, 3,167 และ 2,900

พลังงานที่ใช้ ประโยชน์ได้ที่แท้จริง (TME) เท่ากับ 2,496, 4,329, 3,648 และ 3,482

พลังงานที่ใช้ประโยชน์ ได้ที่แท้จริง เมื่อปรับสมดุลไนโตรเจน (TME(,n)) เท่ากับ 2,267, 4,204, 3,372 และ 3,100 กิโลแคลอรี/กก.ของวัตถุแห้ง ตามลำดับ ค่ากรดแอมิโนที่ใช้ประโยชน์ได้โดยประมาณ เท่ากับ 61.39, 74.97, 91.41 และ 91.96 เปอร์เซ็นต์ของวัตถุแห้ง ตามลำดับ และค่ากรดแอมิโนที่ใช้ประโยชน์ ได้ที่แท้จริง เท่ากับ 73.82, 92.02, 93.97 และ 93.93 เปอร์เซ็นต์ของวัตถุแห้ง ตามลำดับ ~bการทดลองที่ 2 : ผลของการใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันระดับต่างๆ ในสูตรอาหารไก่กระทง~b ในช่วงอายุ 0-8 สัปดาห์ ใช้ไก่กระทงพันธุ์ ซีพี 707 คละเพศ อายุ 1 วัน จำนวน 480 ตัว แบ่ง ออกเป็น 8 กลุ่มๆ ละ 3 ซ้ำๆ ละ 20 ตัว วางแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด จัดให้ไก่ได้รับอาหารที่ แตกต่างกัน 8 สูตร คือ สูตรควบคุม (สูตรที่ไม่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์ม-น้ำมัน) ที่คำนวณปริมาณ กรดแอมิโนทั้งหมด (TAA) และสูตรควบคุมที่คำนวณปริมาณกรดแอมิโนที่ใช้ประโยชน์ได้ (AAA) สูตร ที่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในระดับ 20, 30 และ 40 เปอร์เซ็นต์ โดยคำนวณ TAA และใช้ กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในระดับเดียวกัน แต่คำนวณ AAA จากผลการทดลอง พบว่า ปริมาณอาหาร ที่กินของไก่ที่ได้รับอาหารสูตรควบคุมทั้ง 2 สูตร ทุกระยะการทดลองไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) และไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันทุกระดับที่คำนวณ TAA และ AAA มีค่าดังกล่าวไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) เช่นกัน แต่ในระยะ 0-3, 3-6 และ 0-8 สัปดาห์ ไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันทุกระดับ ที่คำนวณ TAA และ AAA มีค่า ดังกล่าวมากกว่ากลุ่มที่ได้รับอาหารสูตรควบคุมทั้ง 2 สูตร อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) น้ำหนักตัวเพิ่มของไก่ที่ได้รับอาหารสูตรควบคุมทั้ง 2 สูตร ตลอดระยะการทดลองไม่มีความ แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) และไม่มีความแตกต่างกับไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ดใน ปาล์มน้ำมันในระดับต่างๆ ที่คำนวณ TAA และ AAA แต่ในระยะ 0-3 และ 3-6 สัปดาห์ ไก่ที่ได้รับ อาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันระดับ 20 เปอร์เซ็นต์ ที่คำนวณ AAA มีค่าดังกล่าว เพิ่มสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับอาหารสูตรควบคุมทั้ง 2 สูตร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ประสิทธิภาพในการใช้อาหารของไก่ที่ได้รับอาหารสูตรควบคุมทั้ง 2 สูตร ตลอดระยะการทดลอง ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) และไม่มีความแตกต่างกับไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ด ในปาล์มน้ำมันในระดับ 20 เปอร์เซ็นต์ ที่คำนวณ TAA ระดับ 20 และ 30 เปอร์เซ็นต์ ที่คำนวณ AAA แต่ในระยะ 0-3 สัปดาห์ ไก่ที่ได้รับอาหารสูตรควบคุมทั้ง 2 สูตร มีประสิทธิภาพในการใช้อาหาร ดีกว่าไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันทุกระดับอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) คุณภาพซากของไก่กระทง เปอร์เซ็นต์ชิ้นส่วนของสะโพกและน่องของไก่ที่ได้รับอาหารสูตร ต่างๆ ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) เปอร์เซ็นต์ไขมันช่องท้องของไก่ที่ได้รับอาหาร สูตรควบคุมทั้ง 2 สูตร และไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันระดับ 20 เปอร์เซ็นต์ ที่คำนวณ AAA ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) และไก่ที่ได้รับอาหารสูตร ควบคุมที่คำนวณ AAA มีเปอร์เซ็นต์ไขมันช่องท้องต่ำกว่าไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กาก-เนื้อ เมล็ดในปาล์มน้ำมันทุกระดับ ที่คำนวณ TAA และ AAA อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) เปอร์เซ็นต์ ชิ้นส่วนของหน้าอกและเนื้อสันอกของไก่ที่ได้รับอาหารสูตรควบคุมทั้ง 2 สูตร ไม่มี ความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) และไม่มีความแตกต่างกับกลุ่มที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กาก เนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันระดับ 20 เปอร์เซ็นต์ ที่คำนวณ TAA ระดับ 20 และ 30 เปอร์เซ็นต์ ที่คำนวณ AAA และเปอร์เซ็นต์ชิ้นส่วนของหน้าอกของไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ด ในปาล์มน้ำมัน ที่คำนวณ AAA มีค่าสูงกว่ากลุ่มที่คำนวณ TAA อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ในขณะที่เนื้อสันอกและส่วนที่ใช้บริโภคทั้งหมดของไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ด ในปาล์มน้ำมัน ที่คำนวณ AAA มีค่าสูงกว่ากลุ่มที่คำนวณ TAA อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) ต้นทุนค่าอาหารต่อการเพิ่มน้ำหนักตัว 1 กก. ในการผลิตไก่กระทงในช่วงอายุ 0-8 สัปดาห์ พบว่า ไก่ที่ได้รับอาหารสูตรควบคุม ที่คำนวณ TAA มีต้นทุนค่าอาหารต่ำที่สุด และไก่ที่ได้รับ อาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันที่ระดับ 20 เปอร์เซ็นต์ ที่คำนวณ TAA และ AAA มีต้นทุนค่าอาหารต่ำกว่าไก่ที่ได้รับอาหารสูตรที่ใช้กากเนื้อเมล็ดในปาล์มน้ำมันในระดับที่ สูงขึ้น