การศึกษาเวลาหนีภัยในอาคารครั้งนี้จะเน้นเวลาที่ใช้ในการหนีไฟออกจากอาคารเป็นสำคัญ โดยนับเวลาตั้งแต่เคลื่อนย้ายคนจากตำแหน่งที่อยู่ในอาคารขณะเกิดเพลิงไหม้ เคลื่อนไปตามทาง เดินผ่านออกประตู ลงสู่บันไดจนออกจากอาคารโดยปลอดภัย การวิจัยครั้งนี้ ได้ใช้มาตรฐานการออกแบบอาคารเพื่อหนีอัคคีภัยของ The Building Officials and Code Administrators, Inc. (BOCA) ประเทศสหรัฐอเมริกา, Department of the Environment and the Welsh Office ประเทศอังกฤษ, Australian Uniform Building Regulations Co-ordinating Council ประเทศออสเตรเลีย, และกฎหมายฉบับต่าง ๆ ของประเทศไทย สำหรับฐานข้อมูลภาคสนาม ผู้วิจัยได้ทำการทดสอบหาค่าเวลารวมของการอพยพตาม ทางเดินในแนวราบ, ผ่านประตู และลงบันได โดยจำลองสภาพการอพยพในอาคาร 20 ครั้งเป็นเวลา 20 วัน โดยใช้นักศึกษา 120 คนจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคใต้ ในอาคาร 3 หลัง ซึ่งสูง 2, 3 และ 4 ชั้น อย่างละหลัง เมื่อประยุกต์ข้อมูลที่ทดสอบกับผลงานของ Greensberg และ Greenshield ตามทฤษฎีการ ไหลของการจราจร ผู้วิจัยสามารถหาสมการอัตราการเคลื่อนตัวของคนต่อหน่วยความกว้างของทาง หนีไฟแนวราบ ในสามรูปแบบคือ 1. u=197.61-100.01(+,...)k, 2. u=85.81* 1n3.9(+,พ)k, และ 3. u=115.92-29.69k, อัตราการเคลื่อนตัวของคนผ่านประตูเท่ากับ 55เมตร/นาที และอัตรา ลงบันไดสามรูปแบบ คือ 1. u=107.44-54.98(+,...)k, 2. u=47.19* 1n3.82(+,พ)k, และ 3. u=62.19-16.27k โดยที่ u คือ อัตราเคลื่อนตัวมีหน่วยเป็นเมตร/นาที/ความกว้าง 1 เมตร, k คือความหนาแน่นมีหน่วยเป็นคน/ตารางเมตร สมการที่วิเคราะห์จากข้อมูลของคนไทยข้างต้น เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับผลวิจัยของ J.L.Pauls กับคนสหรัฐอเมริกา, S.J. Melinek กับคนสหรัฐอเมริกา, และ Tokawa กับคนญี่ปุ่น พบว่าผลลัพธ์มีความใกล้เคียงกัน โดยผลลัพธ์จะใกล้เคียงกับชาวญี่ปุนมากกว่าชาวตะวันตก นอกจากนี้ ผู้วิจัยได้แสดงการคำนวณเวลาที่ใช้ในการอพยพคนจากอาคารตัวอย่าง 2 ประเภท คือ โรงภาพยนต์ที่ตั้งอยู่บนชั้นที่ 5 ของศูนย์การค้าไดอาน่าหาดใหญ่ และห้องประชุม ตะกั่วป่าที่ชั้น 3 ของโรงแรมเจบีหาดใหญ่ และท้ายสุดผู้วิจัยได้เสนอแนะว่าควรเพิ่มรายละเอียด ในเรื่องอัตราการอพยพคนในกฎหมายไทยโดยประยุกต์ผลการวิจัยครั้งนี้