การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบค่ามัชฌิมเลขคณิตและค่าความ แปรปรวนของคะแนนระหว่างวิธีการสุ่มผู้สอบกับวิธีการสุ่มเมตริกซ์พหุคูณ (รูปแบบที่มีจำนวน ค่าสังเกตเท่าและไม่เท่ากับจำนวนค่าสังเกตของวิธีการสุ่มผู้สอบ) 2) เพื่อเปรียบเทียบค่า มัชฌิมเลขคณิตของคะแนนจากวิธีการสุ่มผู้สอบและวิธีการสุ่มเมตริกซ์พหุคูณกับค่ามัชฌิม เลขคณิตของคะแนนจากประชากร 3) เพื่อเปรียบเทียบค่าความแปรปรวนของคะแนนจากวิธีการ สุ่มผู้สอบและวิธีการสุ่มเมตริกซ์พหุคูณกับค่าความแปรปรวนของคะแนนจากประชากร 4) เพื่อ ศึกษาค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของมัชฌิมเลขคณิตจากวิธีการสุ่มผู้สอบและวิธีการสุ่ม เมตริกซ์พหุคูณ สำหรับประชากรที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ปีการ ศึกษา 2539 สังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดยะลา จำนวน 817 คน ส่วนประชากรข้อสอบที่ใช้เป็น เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือกวิชา คณิตศาสตร์ (ค 204) เรื่องการแก้โจทย์ปัญหาสมการ จำนวน 30 ข้อ มีค่าอำนาจจำแนกตั้งแต่ .214 ถึง .643 ค่าความยาก ตั้งแต่ .248 ถึง .771 และมีค่าความเที่ยงเท่ากับ .81 ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่ามัชฌิมเลขคณิตของคะแนนระหว่างวิธีการสุ่มผู้สอบกับวิธีการสุ่มเมตริกซ์พหุคูณ ทั้งสองรูปแบบ (จำนวนค่าสังเกตเท่าและไม่เท่ากับจำนวนค่าสังเกตของวิธีการสุ่มผู้สอบ) ไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ .05 2. ค่าความแปรปรวนของคะแนนระหว่างวิธีการสุ่มผู้สอบวิธีการสุ่มเมตริกซ์พหุคูณ ทั้งสองรูปแบบ (จำนวนค่าสังเกตเท่าและไม่เท่ากับจำนวนค่าสังเกตของวิธีการสุ่มผู้สอบ) ไม่แตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญ .05 3. ค่ามัชฌิมเลขคณิตของคะแนนระหว่างวิธีการสุ่มผู้สอบและวิธีการสุ่มเมตริกซ์พหุคูณ เมื่อเปรียบเทียบกับค่ามัชฌิมเลขคณิตของคะแนนจากประชากร ไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ .05 4. ค่าความแปรปรวนของคะแนนจากวิธีการสุ่มผู้สอบและวิธีการสุ่มเมตริกซ์พหุคูณเมื่อ เปรียบเทียบกับค่าความแปรปรวนของคะแนนจากประชากรไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ .05 5. วิธีการสุ่มเมตริกซ์พหุคูณทุกแผนการสุ่ม ให้ค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของมัชฌิม เลขคณิตน้อยกว่าวิธีการสุ่มผู้สอบ