เชื้อแบคทีเรีย ~iVibrio harveyi~i แยกได้จากกุ้งกุลาดำที่ป่วยเป็นโรคเรืองแสง นำมาทดสอบเพื่อยืนยันชนิดของเชื้อโดยใช้คุณสมบัติทางชีวเคมี และทำการผลิตวัคซีนจากเชื้อ ที่ได้โดยเลี้ยงในอาหารเหลว (Tryptic Soy Broth) บ่มเป็นเวลา 24 ชั่วโมงที่อุณหภูมิห้อง จากนั้นรวบรวมเชื้อแล้วนำมาทำให้เซลล์แตกโดยใช้คลื่นเสียงความถี่สูง ตรวจสอบความปลอดเชื้อ ของวัคซีนและนำไปทำการแช่แข็งแห้งเพื่อทำเป็นวัคซีนผง นำวัคซีนที่ผลิตได้มาให้แก่กุ้ง กุลาดำ 3 วิธีคือ วิธีกิน วิธีแช่และวิธีฉีด จากนั้นทำการเก็บตัวอย่างเลือดกุ้งในวันที่ 10, 20 และ 30 วันหลังจากเริ่มให้วัคซีน โดยทำการตรวจสอบพารามิเตอร์ 4 อย่างคือ แอคทิวิตี้ของเอนไซม์ฟีนอลออกซิเดส ปริมาณการผลิตซูเปอร์ออกไซด์แอนอิออน ค่าความสามารถ ในการกำจัดเชื้อแบคทีเรียในน้ำเลือด และการทดสอบความต้านทานต่อเชื้อ ~iV. harveyi~i การให้วัคซีนด้วยวิธีกินทำโดยผสมวัคซีนลงในอาหาร 4 ระดับคือ 0, 0.1, 0.5 และ 1 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักอาหาร การให้วัคซีนด้วยวิธีแช่ทำโดยเตรียมสารละลายวัคซีนเข้มข้น 2.5 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนัก/ปริมาตร) และนำวัคซีนมาเจือจางกับน้ำทะเลในอัตราส่วน 1:250 จากนั้นแช่กุ้งกุลาดำเป็นเวลา 5 ชั่วโมง และหลังจากแช่วัคซีนครั้งแรก 14 วันจึงทำการแช่ วัคซีนในระดับความเข้มข้นเดิมอีกครั้ง ส่วนวิธีการให้วัคซีนด้วยวิธีฉีดทำโดยฉีดสาร ละลายวัคซีนเข้มข้น 2 ระดับคือ 0.1 และ 0.25 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนัก/ปริมาตร) โดยจะฉีด เข้าไปที่บริเวณกล้ามเนื้อท้องป้องที่ 6 ในปริมาณตัวละ 0.1 มิลลิลิตร การให้วัคซีนด้วยวิธีการให้กินและวิธีการแช่สามารถกระตุ้นการทำงานของระบบภูมิ คุ้มกันในกุ้งที่ได้รับวัคซีนให้เพิ่มมากขึ้นได้เช่น ความสามารถในการกำจัดแบคทีเรียใน น้ำเลือด และความต้านทานต่อเชื้อ ~iV. harveyi~i แต่พบว่า RPS (relative percent survival) ของการให้วัคซีนด้วยวิธีการให้กินและวิธีการแช่มีค่าต่ำกว่า 60 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าวิธีการให้กินและวิธีการแช่วัคซีนมีประสิทธิภาพต่ำในการป้องกันการ ติดเชื้อ ~iV. harveyi~i ในกุ้งกุลาดำ นอกจากนี้ยังพบว่าการให้วัคซีนด้วยวิธีการกิน ไม่พบความแตกต่างทางสถิติระหว่างการผสมวัคซีนลงในอาหารที่ระดับ 0.1, 0.5 และ 1 เปอร์เซ็นต์ ส่วนการให้วัคซีนด้วยวิธีการฉีดพบว่าเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพสูงสามารถ เพิ่มการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น เช่น ปริมาณการผลิตซูเปอร์ ออกไซด์ แอนอิออน ความสามารถในการกำจัดแบคทีเรียในน้ำเลือด และความต้านทานต่อเชื้อ ~iV. harveyi~i มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นโดยพบว่าค่า RPS ของการให้วัคซีนด้วยวิธีฉีดที่ระดับ ความเข้มข้น 0.1 และ 0.25 เปอร์เซ็นต์มีค่ามากกว่า 60 เปอร์เซ็นต์ แต่ไม่พบความแตกต่าง ทางสถิติระหว่างการให้วัคซีนเข้มข้น 0.1 และ 0.25 เปอร์เซ็นต์ จากการทดลองแสดงให้เห็น ว่าการให้วัคซีนด้วยวิธีฉีดเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันได้ดี ที่สุด ส่วนวิธีการให้กินและวิธีแช่มีประสิทธิภาพในการกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันในระดับที่ ใกล้เคียงกัน