สารประกอบฟีนอลิกเป็นสารที่มีความเป็นพิษสูงแม้ความ เข้มข้นต่ำ ดังนั้นการเพิ่มความเข้มข้นด้วยวิธีการสกัดด้วย ตัวทำละลายจึงมีความจำเป็น โดยศึกษาสิ่งที่มีผลต่อเปอร์เซ็นต์ การสกัดของกลุ่มสารฟีนอลิก ได้แก่ ตัวทำละลายอินทรีย์ ความ เป็นกรด อัตราส่วนสารตัวอย่างต่อตัวทำละลายอินทรีย์ เวลา ในการเขย่า จำนวนครั้งการสกัด และ Salting out พบว่า สภาวะที่เหมาะสมสำหรับการสกัดกลุ่มสารฟีนอลิกในตัวอย่างน้ำ คือ สารละลาย ไดคลอโรมีเทนเป็นตัวทำละลายอินทรีย์ ที่ พีเอช 2 สกัด 3 ครั้ง ใช้อัตราส่วนสารตัวอย่างต่อตัวทำละลาย อินทรีย์ 9:1 สกัดนาน 6 นาที และใช้เกลือโซเดียมคลอไรด์ เป็น Salting out และนำไปวิเคราะห์ต่อโดย Reversed Phase High Performance Liquid Chromatography (RP-HPLC) โดยเทคนิค Isocratic การแยกกลุ่มสารฟีนอลิก ใช้วิธี Overlapping Resolution Mapping (ORM) พบว่า การแยกกลุ่มสารฟีนอลิก 10 ตัวใช้คอลัมน์ Shin-pack CLC-ODS 10 (...)m 15cm x 6.0 mm และใช้เมทานอล : อะซีโตไนไทรล์ : น้ำ : กรดอะซิติก (31 : 26 : 43 : 0.7) เป็นตัวอีลูท และตรวจวัดโดย UV-detector จากการศึกษาเปอร์เซ็นต์การ สกัดอยู่ในช่วง 70-100 % ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสัมพัทธ์อยู่ ในช่วง 0.1-1.37 % และขีดจำกัดต่ำสุดอยู่ในช่วง 0.002-0.100 มิลลิกรัม ต่อลิตร ประสิทธิภาพการสกัดกลุ่มสารฟีนอลิกจะเพิ่มขึ้นถ้าแบ่ง สารเป็น 3 กลุ่มคือ กรด กลาง และ เบส โดยกลุ่มกรดปรับ พีเอชเป็น 1.5 และเติมโพรไพลีน ไกลคอล ก่อนขั้นตอนการ ระเหย กลุ่มกลางใช้อัตราส่วนสารตัวอย่างต่อตัวทำละลาย อินทรีย์ 5:1 โดยสารละลายไดคลอโรมีเทน และ กลุ่มเบส สกัดโดยสารละลายคลอโรฟอร์ม จากวิธีการเพิ่มความเข้มข้น และวิเคราะห์โดยเทคนิค RP-HPLC นำมาทดสอบกับตัวอย่างน้ำในทะเลสาบสงขลาตอนนอก 5 จุด ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2539 และ มีนาคม พ.ศ.2539 พบว่ามีกลุ่มสารฟีนอลิกปนเปื้อนอยู่จำนวน 8 ชนิดคือสารฟีนอล 1.25-14.28 4-ไนโตรฟีนอล 0.20-1.45 2-คลอโรฟีนอล 0.07-1.39 2-ไนโตรฟีนอล 0.31 2,4-ไดเมธิลฟีนอล 1.05 4-คลอโร-3-เมธิลฟีนอล 0.63 2,4-ไดคลอโรฟีนอล 3.40 และ 2,4,6-ไตรคลอโรฟีนอล 1.23 ไมโครกรัมต่อลิตร