การศึกษาเรื่องการแปรของการออกเสียงหน่วยเสียง พยัญชนะต้นระเบิดไม่ก้องมีลมของผู้พูดภาษาถิ่นพัทลุงที่มี อายุต่างกัน มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาว่า ผู้พูดภาษาถิ่น พัทลุงออกเสียงหน่วยเสียงพยัญชนะต้นระเบิดไม่ก้องมีลม อย่างไร และการแปรของการออกเสียงหน่วยเสียงพยัญชนะ ต้นระเบิดไม่ก้องมีลม /ph, th, ch, kh/ ในภาษาถิ่น พัทลุงมีความสัมพันธ์กับตัวแปรอายุหรือไม่ โดยกำหนดศึกษา ตัวแปรอายุ 3 กลุ่ม คือ กลุ่มเด็ก (อายุ 15-25 ปี) กลุ่มผู้ใหญ่ (อายุ 35-45 ปี) และกลุ่มคนชรา (อายุ 55 ปี ขึ้นไป) จำนวนประชากรตัวอย่างทั้งสิ้น 87 คน และดำเนิน การวิจัยด้วยการเก็บข้อมูลภาคสนาม โดยใช้คำเพื่อทดสอบ การออกเสียงหน่วยพยัญชนะต้นระเบิดไม่ก้องมีลม จำนวน 40 คำ ผลการศึกษาพบว่า ผู้พูดภาษาถิ่นพัทลุงออกเสียง หน่วยเสียงพยัญชนะต้นระเบิดไม่ก้องมีลม เป็น 2 ลักษณะ คือ แบบเสียงระเบิดมีลม [ph, th, ch, kh] และแบบเสียง ระเบิดไม่มีลม [p, t, c, k] และอายุมีความสัมพันธ์กับ การแปรของการออกเสียงหน่วยเสียงพยัญชนะต้นระเบิด ไม่ก้องมีลม ในภาษาถิ่นพัทลุง กล่าวคือ ประชากรกลุ่มเด็ก จะออกเสียงเป็นเสียงมีลม [ph, th, ch, kh] มากกว่า เสียงไม่มีลม [p, t, c, k] และในทางกลับกันประชากร กลุ่มคนชราและกลุ่มผู้ใหญ่จะออกเสียงเป็นเสียงไม่มีลม [p, t, c, k] มากกว่าเสียงมีลม [ph, th, ch, kh] ผลของการศึกษานี้แสดงให้เห็นแนวโน้มว่าภาษาถิ่นพัทลุง กำลังมีการเปลี่ยนแปลง