การพัฒนาการของไข่จากช่วงไข่อ่อนจนเป็นไข่สุก เกิด ควบคู่กับการสะสมโปรตีนโยล์คซึ่งเป็นแหล่งพลังงานสำหรับ การพัฒนาของคัพภะและตัวอ่อนของสัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง ไวเทลโลจีนินเป็นสารตั้งต้นของโปรตีนโยล์ค ถูกสังเคราะห์ ในตับภายใต้อิทธิพลของระดับฮอร์โมนเอสตราไดออลในกระแส เลือด แล้วถูกส่งผ่านกระแสเลือดไปยังรังไข่ เพื่อถูกรับ และเปลี่ยนไปเป็นโปรตีนโยล์คในไข่ที่กำลังเติบโต เมื่อฉีดปลากะรังที่ยังไม่เจริญพันธุ์ด้วยฮอร์โมน เอสตราไดออล (2.5 มิลิกรัม/น้ำหนักปลา 1 กิโลกรัม) ทุก 3 วัน จำนวน 3 ครั้ง กระตุ้นให้ปลามีการสังเคราะห์ ไวเทลโลจีนิน การฉีดปลาด้วย (32)P-orthophosphate หรือ (3)H-leucine ภายหลังการฉีดฮอร์โมนเอสตราไดออล 2 ครั้ง พบ (32)P-phosphate หรือ (3)H-leucine ติดฉลากอยู่ใน ไวเทลโลจีนินสังเคราะห์ใหม่ แสดงให้เห็นว่าไวเทลโลจีนิน เป็นโปรตีนที่มีฟอสเฟตเป็นองค์ประกอบ สามารถทำให้ไวเทล โลจีนินบริสุทธิ์ จากพลาสมาโดยคอลัมน์ DEAE-Sephacel และ คอลัมน์ Sephade G-150 ซึ่งแยกไวเทลโลจีนินบริสุทธิ์ได้ คิดเป็น 20.0-25.3 % ของพลาสมาโปรตีนเริ่มต้น จากค่า ปริมาณกัมมันตภาพรังสีของ (32)P และ (3)H แยกไวเทล โลจีนินบริสุทธิ์ขึ้น 2.2 และ 2.8 เท่า ตามลำดับ ไวเทล โลจีนินบริสุทธิ์มีไขมัน เป็นองค์ประกอบซึ่งเป็น คอเลสเทอรอล 1.3 % และไตรกลีเซอไรด์ 2.0 % มีกลูโคสและ แมนโนส 20.7 และ 8.1 ไมโครกรัม/มก. โปรตีน ตามลำดับ กรดอะมิโมนที่เป็นองค์ประกอบของไวเทลโลจีนินบริสุทธิ์ ไม่ แตกต่างจากไวเทลโลจีนินของปลาเมดากา ปลาทองและปลาเรนโบว์ เทราท์ ผลการทดลองเหล่านี้บ่งชี้ว่าไวเทลโลจีนินของปลา กะรังเป็นฟอสโฟไกลโคลิโพโปรตีน ซึ่งมีองค์ประกอบคล้ายกับ ไวเทลโลจีนินของปลากระดูกแข็งอื่น ๆ แอนติบอดีต่อไวเทลโลจีนินได้จากการฉีดกระต่ายขาว ด้วยไวเทลโลจีนินบริสุทธิ์ แอนติบอดีเกิดปฏิกิริยาการตก ตะกอนใน Ouchterlony double immunodiffusion กับไวเทล โลจีนินบริสุทธิ์ พลาสมา สารสกัดตับ และสารสกัดรังไข่ของ ปลากะรังเพศเมีย รวมทั้งพลาสมาของปลาทะเลเพศเมียชนิด อื่น ๆ ได้แก่ ปลากะพงขาว ปลากะพงแดง ปลากระบอก และ ปลาเห็ดโคน แต่ไม่เกิดปฏิกิริยากับพลาสมาของปลากะรัง เพศผู้ พลาสมาและสารสกัดเนื้อเยื่อต่าง ๆ ของปลากะรัง ที่ยังไม่เจริญพันธุ์และพลาสมาของปลาน้ำจืดเพศเมีย บางชนิด เมื่อวัดระดับไวเทลโลจีนินในพลาสมาของปลากะรัง เพศเมียในรอบปี โดยวิธี rocket immunoelectrophoresis พบความสัมพันธ์ระหว่างระดับพลาสมาไวเทลโลจีนิน กับระยะ พัฒนาการของรังไข่ กล่าวคือระดับไวเทลโลจีนินในพลาสมา จะเริ่มเพิ่มขึ้นช้า ๆ ควบคู่กับการเจริญของไข่อ่อน เพิ่มสูงสุดก่อนไข่สุก และลดลงอย่างรวดเร็วในช่วงไข่สุก และหลังการวางไข่ นอกจากนี้ไม่พบไวเทลโลจีนินในพลาสมา ของปลากะรังเพศผู้หรือปลากะรังที่ยังไม่เจริญพันธุ์ แต่ เริ่มพบไวเทลโลจีนินในพลาสมาของปลากะรังเพศเมียที่มี น้ำหนักตั้งแต่ 2 กิโลกรัมขึ้นไป