ขั้นตอนการสกัดเปอร์ออกซิเดสจากเปลือกยางพาราแบบ large-scale สามารถพัฒนาได้สำเร็จโดยเริ่มต้นด้วยเปลือกยาง สดครั้งละประมาณ 80 กก.เปลือกยางจะถูกแยกเอาส่วนของขี้ยาง ออก โดยใช้เครื่องแยกขี้ยางซึ่งดัดแปลงมาจากเครื่องกระเทาะ เปลือกถั่วจากนั้นเปลือกยางที่ได้จะถูกนำมาอบด้วยเอธิลีนเป็น เวลาหนึ่งคืนแล้วนำมาบดให้ละเอียดด้วยเครื่องบดเนื้อ เปลือก ยางที่บดละเอียดแล้วจะนำมาใส่ถุงผ้า แล้วนำไปทำการสกัดใน สารละลาย 0.4 % Na(,2)S(,2)O(,5) ด้วยการปั่นในเครื่อง ซักผ้า สารสกัดที่ได้จะมีสีน้ำตาลขุ่น ซึ่งต้องนำมาปั่นแยกเอา ส่วนของเปลือกยางที่แขวนลอยด้วยเครื่องหมุนเหวี่ยง จากนั้น นำสารสกัดจากเปลือกยางมาทำการแยกชั้นในสารละลายที่ ประกอบด้วย PEG 8,000 10% (w/v) และเกลือ K-citrate 30% (w/v) สารละลายจะแยกเป็นสองส่วน โดยชั้นบนจะ ประกอบด้วยสารพวก polyenolics ส่วนชั้นเกลือด้านล่าง จะประกอบด้วยเปอร์ออกซิเดสสารละลายเปอร์ออกซิเดส จากส่วนล่าง จะถูนำมาแยกเอาเกลือออกพร้อมทั้งถูกทำให้ เข้มข้นขึ้นด้วยเครื่อง ultrafiltration จากนั้นเปอร์- ออกซิเดสที่ได้จะถูกทำให้บริสุทธิ์ต่อด้วย DEAE-cellulose โดยใช้วิธี batch-binding หรือคอลัมน์ โครมาโตรกราฟฟี โดยจะ ได้เปอร์ออกซิเดสบริสุทธิ์ น้ำหนักประมาณ 1.78-3.57 กรัม หรือคิดเป็นค่าเปอร์ออกซิเดสแอควิตี ประมาณ 1.95 x 10(,8) - 2.64 x 10(8) จากเปลือกยางสด 80 กก. และเมื่อนำ เปอร์ออกซิเดสบริสุทธิ์ไปหาน้ำหนักย่อยโดยทำ SDS-PAGE พบว่ามีโปรตีนแบบเดียวมีน้ำหนักโมเลกุลประมาณ 50,000 ดาลตัน และเปอร์ออกซิเดสที่ได้สามารถออกซิไดซ์ IAA โดยทำการ ND-PAGE แล้วย้อมแอคติวิตี IAA จากการศึกษาจลนศาสตร์ โดยใช้ O-dianisidine และ H(2)O(2) เป็นสารตั้งต้นจะได้ค่า Km เท่ากับ 8.5 mM และ 1.13 mM ตามลำดับและในการศึกษา ความไวในการถูกยับยั้งด้วย KCN และ NaN(3) พบว่ามีค่า Ki เท่ากับ 8.67 (...)M ตามลำดับส่วน pH ที่เหมาะสมต่อการทำงาน ของเปอร์ออกซิเดสที่ทำบริสุทธิ์คือ pH 5.4 และสามารถทนต่อ อุณหภูมิสูง 50 องศาเซลเซียสได้ และพบว่าปริมาณเปอร์ออกซิเดส ของเปลือกยาง จะมีความสัมพันธ์โดยตรงกับปริมาณน้ำยางสด และปริมาณน้ำหนักยางแห้งต่อการกรีดแต่ละครั้ง นอกจากนี้ยังพบว่า เปอร์ออกซิเดสจากเปลือกยาง (HBP) สามารถตกตะกอนสารประกอบ ฟีนอลและสารประกอบอะนีลีน ความสามารถของ HBP ในการตกตะกอน สารประกอบดังกล่าวนี้ยังสามารถชักนำให้ยาปราบแมงและศัตรูพืช บางตัวสามารถตกตะกอนร่วมได้ด้วย