การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาพลักษณ์ และความสัมพันธ์ ของปัจจัยด้าน อายุ เพศ ระดับการศึกษา ระยะเวลา ในการเจ็บป่วย รายได้ครอบครัว ระดับการเปลี่ยนแปลง ของร่างกาย และการรับรู้ปฏิกิริยาของบุคคลในสังคมกับ ภาพลักษณ์ของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยเด็กวัยเรียนอายุ 8-12 ปี ได้รับ การวินิจฉัยโรคเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว มารับการ รักษา ณ คลินิกโลหิตวิทยา แผนกผู้ป่วยนอกของ โรงพยาบาลศิริราชและโรงพยาบาลเด็ก จำนวน 70 ราย คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามระดับ การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย แบบสอบถามการรับรู้ ปฏิกิริยาของบุคคลในสังคม และแบบสอบถามภาพลักษณ์ ของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว สร้างโดย ผู้วิจัย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสอบถามตามแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยง เบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ค่า สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ Point Biserial Correlation (r(,pb) และวิเคราะห์เพิ่มเติมเพื่อหาตัวทำนายภาพลักษณ์ โดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยคะแนนภาพลักษณ์ของผู้ป่วยเด็ก โรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวโดยรวม และรายด้านโครงสร้าง และรูปร่างภายนอก และด้านความสามารถในการทำหน้าที่ ของร่างกายเป็นไปในทางบวก (X(-) = 190.70, 111.01 และ 79.69) 2. ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ปฏิกิริยาของ บุคคลในสังคมกับภาพลักษณ์มีความสัมพันธ์ในทางบวก ระดับปานกลาง (r = .429) มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ระยะเวลาในการเจ็บป่วยกับภาพลักษณ์มีความ สัมพันธ์ในทางลบระดับปานกลาง (r = -.398) มีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 สำหรับระดับการศึกษา ระดับการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย อายุ รายได้ครอบครัว และเพศมีความสัมพันธ์ระดับต่ำกับภาพลักษณ์และไม่มีนัย สำคัญทางสถิติ 3. การรับรู้ปฏิกิริยาของบุคคลในสังคม และระยะ เวลาในการเจ็บป่วย สามารถร่วมทำนายภาพลักษณ์ของ ผู้ป่วยเด็กวัยเรียนโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .000 โดยสามารถร่วมทำนายภาพลักษณ์ ได้ร้อยละ 31.62 ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะให้พยาบาลตระหนักถึงการ ส่งเสริมครอบครัว เพื่อน ครู ตลอดจนบุคลากรในทีม สุขภาพให้มีบทบาทที่ช่วยให้ผู้ป่วยเด็กโรคมะเร็งเลือดขาว มีภาพลักษณ์ในทางบวก ควรศึกษาปัจจัยอื่น ๆ ที่มีอิทธิพล ต่อภาพลักษณ์ และวิจัยซ้ำในกลุ่มตัวอย่างที่มีความหลากหลาย มากขึ้น รวมทั้งวิจัยเพื่อพัฒนาเครื่องมือวิจัยให้มีมาตรฐาน มากขึ้น