งานวิจัยนี้ มุ่งศึกษาเชิงวิเคราะห์วรรณกรรมชาดกล้านนาเรื่องโวหาร มโหสถ ซึ่งเขียนในต้นฉบับใบลาน ด้วยอักษรธรรมล้านนา ใช้ต้นฉบับวัดชมพูหลวง ตำบลชมพู อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง พ.ศ.2360 วิทยานิพนธ์นี้แบ่งออกเป็น 5 บท บทนำกล่าวถึงความสำคัญ วัตถุประสงค์ ขอบเขตและวิธีดำเนินการวิจัย บทที่สองเป็นการวิเคราะห์ลักษณะอักษรและ อักขรวิธีของอักษรธรรมล้านนาที่ใชับันทึกวรรณกรรมเรื่องนี้ บทที่สามเป็นการศึกษา วิเคราะห์เนื้อหาของเรื่องตามแนวการศึกษาวิเคราะห์เชิงวรรณศิลป์ บทที่สี่เป็นการ วิเคราะห์ในเชิงสังคมบทที่ห้าเป็นบทสรุปและเสนอแนะ ผลของการวิจัยสรุปว่าอักษรและอักขรวิธีของอักษรธรรมล้านนาที่ใช้บันทึก วรรณกรรมแรื่องนี้มีลักษณะเช่นเดียวกับที่พบในเอกสารร่วมสมัย วรรณกรรมชาดก ล้านนาเรื่องโวหารมโหสถเป็นนิทานชาดกแต่งขึ้นเพื่อแสดงถึงการบำเพ็ญปัญญา บารมี ซึ่งเป็นชาติที่ 5 จากจำนวนทั้งหมด 10 ชาติในทศชาดก รูปแบบการประพันธ์ เป็นแบบร้อยแก้ว ผู้แต่งมีความสามารถในการใช้ภาษาถ้อยคำโวหารไพเราะสละสลวย และสะท้อนให้เห็นถึงวิถีการดำรงชีวิต ค่านิยม ความเชื่อ และประเพณีของสังคม ล้านนาในสมัยนั้น