อาหารนอกจากจะเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดของชีวิตแล้ว การทำอาหารยังสามารถ แสดงวัฒนธรรมของแต่ละสังคมได้อย่างชัดเจน วัฒนธรรมด้านอาหารมีการอนุรักษ์และ พัฒนาสืบต่อกันจากคนรุ่นหนึ่งถึงอีกรุ่นหนึ่งอย่างไม่ขาดสาย สามารถคงเอกลักษณ์ ดั้งเดิมของชาติและท้องถิ่นไว้ได้สมบูรณ์กว่าวัฒนธรรมด้านอื่น ข้าพเจ้าเป็นคนไทยที่สืบเชื้อสายมาจากจีน อยู่ในครอบครัวที่ยังรักษา ขนบธรรมเนียมประเพณีและความเชื่อของชาวจีนสืบทอดมาจนถึงตัวข้าพเจ้า ประเพณี ที่ข้าพเจ้าคุ้นเคยมากที่สุดคือการทำอาหารหรือขนมในโอกาสและฤดูกาลต่างๆ โดย เฉพาะขนมผัก (กู๋ไฉ้ก้วย) ที่ใช้แป้งห่อผักที่ผัดปรุงไว้ แล้วนำไปนึ่ง แต่ ที่น่าสนใจเป็นพิเศษก็คือกรรมวิธีในการทำ ที่อาจกล่าวได้ว่าเป็นกระบวนการของ ศิลปะภาพพิมพ์โดยแท้ กล่าวคือต้องมีการเตรียมแบบพิมพ์ (Mold) แกะด้วยไม้ เพื่อสร้างรูปทรง 3 มิติ ให้แก่แป้งที่ห่อผักไว้แล้วนั้น หลังจากนึ่งด้วยไอน้ำ จนสุก จะมีการพิมพ์ (Stamp) รูปและสีต่าง ๆ ลงไปบนขนมด้วยแม่พิมพ์ไม้ (Wood block) ขนมผักจึงเป็นขนมที่มีรูปร่างและสีสันหลากหลายตามจินตนาการของ ผู้ทำ ให้ความพอใจทางความคิดและความงามจากรูปทรงก่อนที่จะสัมผัสกับความอร่อย (ความงาม) ของรสชาติเป็นลำดับสุดท้าย ขั้นตอนต่างๆ ที่เริ่มจากการเตรียมวัสดุอุปกรณ์ การร่วมใจกันทำของยาย, ย่า, ลูก, หลาน ไปจนถึงการใส่ภาชนะ เคียงด้วยถ้วยน้ำจิ้ม การใช้ตะเกียบ, ช้อน ในการรับประทานร่วมกันของสมาชิกในครอบครัว และการแบ่งแจกไปให้เพื่อนบ้าน สะท้อนให้เห็นถึงจิตใจที่มีระเบียบประณีตความเชื่อในความดี ความเอื้ออาทร ต่อกันของทุกชีวิตในสังคมเล็กๆ ซึ่งเมื่อรวมตัวเข้าด้วยกันย่อมกลายเป็นสังคม ใหญ่ที่อบอุ่นมั่นคง ซึ่งกิจกรรมและบรรยากาศเหล่านี้ ได้ก่อให้เกิดแรงบันดาลใจ แก่ข้าพเจ้าในการสร้างงานวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ ภาพพิมพ์บนอาหาร ขึ้น เพื่อ แสดงออกถึงความงามของจิตใจที่เป็นแก่นแท้ของวัฒนธรรมตะวันออก