วิทยานิพนธ์นี้มีจุดประสงค์ที่จะศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ความเป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่น ความเรียบง่าย ชีวิตความเป็นอยู่ ตลอดจนอุปกรณ์ และเครื่องใช้สอยในชีวิตประจำวันของผู้คนในชนบทไทย โดยเฉพาะสิ่งที่ข้าพเจ้า เกิดความประทับใจ ในมุมมองที่ข้าพเจ้ามีต่ออุปกรณ์หรือเครื่องมือต่าง ๆ ที่ใช้ในการดำรงชีวิตของผู้คนแถบนี้ เช่น เครื่องจักรสานจำพวกซุ่มไก่, ที่ใส่ปลา, หรือเครื่องมือที่ใช้ในการทำงานการเกษตรกรรม เช่น พวกจอบ, เสียม, ไถ, คราด เป็นต้น ซึ่งล้วนแต่มีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ที่มีความเรียบง่าย แต่แฝงไว้ซึ่งจิตวิญญาณที่สามารถเจอะเจอได้กับวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของ ผู้คนในชนบทภาคอีสานของไทย ข้าพเจ้าใช้จินตนาการในการสร้างสรรค์ผลงานศิลปกรรม ทั้งในด้านรูปธรรม และนามธรรม แสดงออกด้วยผลงานประติมากรรมที่มีรูปทรง, รูปร่าง พื้นผิว ตลอดจนเทคนิควิธีการต่าง ๆ เพื่อให้เกิดการสอดคล้องกับแนวความคิด ในการสร้างสรรค์ผลงานประติมากรรมของข้าพเจ้าและกำหนดเป็นขอบเขตสำหรับการวิจัย ผลของการค้นคว้าสรุปได้ว่า ผลงานประติมากรรมเป็นจินตนาการ ที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากความสำนึกในการสร้างสรรค์ เป็นศูนย์รวมของแนวความคิด และเป็นสัญญลักษณ์ในทางสุนทรียภาพในอนาคต ข้าพเจ้าได้อาศัยความคิดประเด็นนี้ มาค้นคว้าความสัมพันธ์ในผลงานประติมากรรมของข้าพเจ้าชุดนี้ และศึกษาลึกเข้าไปในเนื้อหา การสร้างสรรค์ประติมากรรม อันก่อให้เกิดประสบการณ์เกี่ยวกับปัญหาอันซับซ้อนทางด้านความคิด จินตนาการ และเทคนิคในการสร้างสรรค์ผลงานประติมากรรม วิทยานิพนธ์นี้เป็นผลงานวิจัยทางด้านการสร้างสรรค์ผลงานประติมากรรม ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ควรค้นคว้า เพื่อก่อให้เกิดความงามกระตุ้นจินตนาการที่ทำให้ ข้าพเจ้า สามารถเข้าใจถึงความสัมพันธ์อันสอดคล้องเกี่ยวพันซึ่งกันและกัน และแสดงออกให้สาธารณชนได้รับรู้ถึงความงามตลอดจนก่อให้เกิดความเข้าใจอันดี ระหว่าง ศิลปะ ผลงานประติมากรรม และประชาชน