การศึกษาพัฒนาการการออกแบบสถาปัตยกรรมของวัดพระศรีรัตนศาสดาราม มีความมุ่งหมาย ที่จะแสดงให้เห็นถึง แนวความคิดในการเปลี่ยนแปลง ปรับปรุงตลอดจนกลายเป็นการพัฒนาทาง สถาปัตยกรรมและศิลปวัตถุต่าง ๆ ภายในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม นับตั้งแต่เมื่อครั้งแรก สถาปนาพระอารามหลวง ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ปฐมบรมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ จักรี ซึ่งรับวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม ประเพณี ทั้งทางด้านแนวความคิด และ รูปแบบศิลป สถาปัตยกรรมการก่อสร้างพระอารามหลวง ประจำพระบรมมหาราชวังสืบเนื่องและปรับเปลี่ยนทางแนว ความคิด ค่านิยม ทัศนคติของแต่ละช่วงรัชสมัยจนถึงปัจจุบัน ที่มีทั้งแนวความคิดและทัศนคติ ที่ยึดถือแบบอย่างประเพณีดั้งเดิมไว้ และปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องหรือแตกต่างไปจากแนวความคิด เดิม ตามแต่สภาพการเปลี่ยนแปลงทางด้านสังคม การเมือง การปกครอง วัฒนธรรม ค่านิยม และ ปัจจัยต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับยุคสมัยนั้น ๆ ซึ่งมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงแนวความคิด บทบาท พฤติกรรม การปฏิบัติ และการแสดงออกทั้งทางด้านสังคมและศิลปะ รวมไปถึงการแสดงออกทางงาน สถาปัตยกรรม ที่ปรากฏเป็นงานสกุลช่างรัตนโกสินทร์ ในแต่ละช่วงเวลาของการครองราชสมบัติ ในรัชกาลต่าง ๆ ขึ้นภายในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม วัดพระศรีรัตนศาสดาราม จึงเป็นพระอารามหลวงประจำรัชสมัยรัตนโกสินทร์ที่สะท้อนให้ เห็นถึงคุณค่าทางสถาปัตยกรรม โดยอาศัยภูมิปัญญา และปรัชญาของบรรพชนที่มีบทบาทในการ รังสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรม และ ศิลปกรรมอื่น ๆ ด้วยการผนวกเอาแนวความคิด บทบาท คติทาง พระพุทธศาสนาและปัจจัยทางคติอื่น ๆ เข้ามาถ่ายทอดออกเป็นรูปธรรม เกิดเป็นลักษณะเฉพาะตัว ของช่างฝีมือประจำแต่ละรัชสมัย ผสมผสานกันในบริเวณสถานที่ที่เดียว จนกลายเป็นขบวนการ เปลี่ยนแปลง ปรับปรุง และพัฒนาทางสถาปัตยกรรมสืบต่อเรื่อยมา ที่มีลักษณะเฉพาะแห่งเกิดขึ้น ขบวนการออกแบบของวัดพระศรีรัตนศาสดาราม จึงนับได้ว่าเป็นการจัดองค์ประกอบทั้งทาง ด้านโครงสร้างผังบริเวณและอาคาร ให้เป็นไปตามแนวความคิดที่จะรังสรรค์ผลงานทางสถาปัตยกรรม จนกลายเป็นมรดกที่มีคุณค่าหนึ่งทางการแสดงออกของแนวความคิด วิธีจัดระบบการออกแบบและรูป แบบทางสถาปัตยกรรม ให้ปรากฏเป็นศาสตร์และสมบัติทางภูมิปัญญาสถาปัตยกรรม แก่ประเทศชาติ และของโลก