วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาประวัติศาสนาพราหมณ์ในประเทศไทยในสมัยอยุธยา เพื่อศึกษาอิทธิพลของศาสนาพราหมณ์ทางด้านศิลปวัฒนธรรม จากเอกสารจำนวนมากได้กล่าวถึงพระมหากษัตริย์ในสมัยอยุธยา ได้กระทำพระราชพิธี ต่างๆ ทางศาสนาพราหมณ์ เช่น พระราชพิธีพืชมงคลจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ พระราชพิธีวาง ศิลาฤกษ์เพื่อก่อสร้างอาคาร พระราชพิธีตรียัมปวายและตรีปวาย เพื่อบูชาเทพเจ้าในศาสนา ฮินดู(พราหมณ์) อิทธิพลทางด้านศิลปกรรมจัดแบ่งเทวสถานออกเป็น 2 รูปแบบดังต่อไปนี้ 1. รูปแบบโบสถ์พราหมณ์(ฮินดู) เทวสถานรูปแบบนี้ ยังปรากฎให้เห็นได้ในบริเวณ วัดวรเชษฐาราม ในตัวเมืองอยุธยานั่นเอง มีศิวลึงค์ประดิษฐานอยู่ภายใน นอกจากนี้ยังมี เทวสถานที่มีลักษณะเป็นเทวสถานขนาดเล็กๆ กระจายอยู่ทั่วเกาะเมืองอยุธยา ประดิษฐาน เทพเจ้าในศาสนาฮินดู(พราหมณ์) ไว้ภายใน(พระพรหม, พระนารายณ์, และศิวลึงค์) 2. รูปแบบเทวสถานปรางค์ เทวสถานแบบนี้เลียนแบบมาจากเทวสถานของฮินดู(พราหมณ์) แต่เป็นพระปรางค์ในพุทธศาสนา ไม่ใช่ของศาสนาพราหมณ์(ฮินดู) พระปรางค์จะต่างไปจาก เทวสถานของฮินดู(พราหมณ์) เพราะเป็นพระปรางค์ที่มียอดมนสูงกว่า เทวสถานปรางค์ของ ศาสนาฮินดู(พราหมณ์) ซากเทวสถานเนื่องในศาสนาฮินดู(พราหมณ์) ได้ค้นพบในตัวเมืองอยุธยาจำนวนมาก ส่วนรูปปั้นทางศาสนาฮินดู(พราหมณ์) ก็พบมากมายเช่นเดียวกัน เช่น ครุฑ, สิงห์, และนาค, ฯลฯ เป็นต้น รูปปั้นเหล่านี้ได้ตั้งแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติจันทร์เกษม ส่วนรูปปั้นขนาด ใหญ่นั้น อยู่ในพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา อันได้แก่รูปปั้นที่ทำด้วยสำริด(บรอนช์), ทองคำ, ดินเผาชนิดเทอรร่าคอตต้า มีรูปปั้นของ ครุฑ, สิงห์, ช้าง, นาค, ห่าน, (หงส์) ซึ่งเป็นสัตว์เนื่องในศาสนาฮินดู(พราหมณ์) ทั้งสิ้น อันเป็นสัญญลักษณ์ของความเป็นศิริมงคล ล้วนปรากฎในตัวเมืองอยุธยาทั้งสิ้น หลักฐานที่สำคัญมากที่สุดอีกชนิดหนึ่งก็คือ รูปปั้นสำริด (บรอนช์) ในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติจันทร์เกษม(พระอิศวร) เชื่อว่ารูปปั้นนี้ได้ใช้ในพระราชพิธี ตรียัมปวายในสมัยอยุธยามาก่อนแล้ว