การศึกษาเชิงวิเคราะห์วรรณกรรมล้านนาไทยเรื่องวัณณพราหมณ์นี้ เป็นการศึกษาต้นฉบับ ในลานวัดพิชัย อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง ซึ่งเข้าใจว่าพระภิกษุชาวล้านนาไทยเรียบร้อยขึ้น เป็นวรรณกรรมชาดกนอกนิบาตที่ไม่ปรากฎในปัญญาสชาดก ฉบับที่ศึกษานี้จารโดยพระภิกษุชื่อ ธนัญชัย เมื่อปี พ.ศ.2375 จารด้วยอักษรธรรมล้านนา เป็นจำนวน 5 ผูก 174 ลาน เป็น ภาษาไทยถิ่นเหนือแบบร้อยแก้วแทรกคาถาบาลี เนื้อเรื่องมุ่งสั่งสอนชาวล้านนาไทยในเรื่อง กฎแห่งกรรม ส่งเสริมให้ทำความดี และสะท้อนให้เห็นความเชื่อ ขนบธรรมเนียมประเพณีของ ชาวล้านนาไทย งานวิจัยนี้ศึกษาลักษณะตัวอักษรและอักขรวิธีที่ปรากฎในเรื่องวัณณพราหมณ์ อธิบายความรู้ ทั่วไปเกี่ยวกับวรรณกรรมเรื่องวัณณพราหมณ์ ความเป็นมา ลักษณะการแต่ง เนื้อเรื่องเพื่อเป็น พื้นฐานในการวิเคราะห์เนื้อหาในเชิงวรรณศิลป์ และการประเมินค่าทางสุนทรียภาพอนุภาคของ เรื่องวัณณพราหมณ์ที่เกี่ยวข้องกับวรรณกรรมเรื่องอื่นๆ นอกจากนี้ยังได้นำค่านิยมความเชื่อ ประเพณี และหลักธรรมคำสั่งสอนทางพุทธศาสนามาศึกษาวิเคราะห์วรรณกรรมเรื่องวัณณพราหมณ์ ในเชิงสังคม การศึกษาวิเคราะห์วรรณกรรมล้านนาไทยเรื่องวัณณพราหมณ์นี้ ทำให้เห็นคุณค่าของ งานวรรณกรรมชาดกของชาวไทยภาคเหนือที่น่าจะรักษาและเผยแพร่ให้เป็นที่รู้จักในวงวรรณกรรม สืบไป