วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

รหัสเทอร์โบเป็นหนึ่งในกรรมวิธีการถอดรหัสทางช่องสัญญาณ ซึ่งมีประสิทธิภาพการทำงานเข้าใกล้ขีดจำกัดของชานอน (Shannon limit) โดยสามารถทำงานได้ในระดับความผิดพลาดอยู่ที่10[superscript-5] ที่ค่า EbNO =0.7 dB ในช่องสัญญาณที่เป็นแบบเกาส์เซียนสีขาวแบบบวก เป็นที่น่าเสียดายที่สมรรถนะสูงสุดของการถอดรหัสแบบเทอร์โบในช่องสัญญาณชนิดเรย์ลีเฟดดิงแบบเรียบขึ้นกับค่าความรู้ของค่รคอนจูเกตของสัญญาณเฟดดิ่งแบบแรียบของช่องสัญญาณเพื่อนำมาคูณกับสัญญาณที่รับได้ โดยภาครับเพื่อกำจัดผลของสัญญาณเรย์ลีเฟดดิงแบบเรียบ ถึงแม้นว่าเครื่องรับแบบวนซ้ำซึ่งอาศัยรหัสเทอร์โบและการแทรกสัญลักษณ์นำร่องในสัญญาณมอดดูเลชั่นสำหรับ การทำงานร่วมกันระหว่างการถอดรหัสและการประมาณช่องสัญญาณถูกนำเสนอมาก่อนหน้า โดยอาศัยวิธีค่าผิดพลาดกำลังสองต่ำสุดจะสามารถประมาณค่าเชิงซ้อนของสัญญาณเฟดดิ่งแบบเรียบในช่องสัญญาณได้ แต่ข้อเสียของวิธีการดังกล่าวคือเครื่องรับจำเป็นต้องอาศัยค่าความรู้ทางสถิติของสัญญาณเฟดดิ่งและค่าความแปรปรวนของช่องสัญญาณทำให้วิธีการประมาณช่องสัญญาณโดยวิธีค่าผิดพลาดกำลังสองต่ำสุดไม่เหมาะที่จะนำมาใช้ในทางปฏิบัติ ในวิทยานิพนธ์นี้ผู้นำเสนออาศัยรูปแบบของเครื่องรับโดยการแทรกสัญลักษณ์นำร่องในสัญญาณมอดดูเลชั่นและนำแบบจำลองถดถอยอัตโนมัติ มาเป็นแบบจำลองสำหรับตัวประมาณช่องสัญญาณโดยเสนอ 2 วิธีการของตัวประมาณช่องสัญญาณโดยอาศัยแบบจำลองถดถอยอัตโนมัติได้แก่วิธีค่าผิดพลาดกำลังสองต่ำสุดและวิธีการค่าเฉลี่ยกำลังสองต่ำสุดที่ถูกนอร์แมลไลซ์ โดยในส่วนของผลการทดลอง ผู้นำเสนอทำการการเปรียบเทียบสมรรถนะของเครื่องรับแบบวนซ้ำโดยอาศัยตัวประมาณโดยวิธีค่าผิดพลาดกำลังสองต่ำสุดและวิธีค่าผิดพลราดกำลังสองต่ำสุดและ วิธีการาค่าเฉลี่ยกำลังสองต่ำสุดที่ถูกนอร์แมลไลซ์บนแบบจำลองถดถอยอัตโนมัติ