งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์สืบชาตาที่ไม่ปรากฎยุคสมัย ให้รู้ยุคสมัยของ คัมภีร์สืบชาตานี้ได้โดยการนำความรู้ทางด้านอักขรวิทยามาใช้ในการวิเคราะห์วิจัย นอกจากนี้ยัง เป็นการศึกษาเกี่ยวกับประเพณีการสืบชาตาซึ่งเป็นประเพณีพื้นเมืองประเพณีหนึ่งที่นิยมกระทำกัน ตั้งแต่ในอดีตจนกระทั่งปัจจุบัน ในการศึกษาทางด้านตัวอักษรธรรมล้านนาที่ปรากฎในคัมภีร์สืบชาตานั้น ผู้วิจัยได้ศึกษา เปรียบเทียบจากคัมภีร์สืบชาตาสองฉบับที่เขียนเป็นอักษรธรรมล้านนา โดยนำมาถ่ายทอดให้เป็น อักษรไทยปัจจุบันแล้วจึงทำการศึกษาวิจัย ส่วนทางด้านเนื้อหาเกี่ยวกับประเพณีการสืบชาตาที่ ปรากฎในคัมภีร์สืบชาตานั้น ได้ศึกษาเปรียบเทียบจากคัมภีร์สืบชาตาทุกฉบับเท่าที่มีอยู่ ทั้งที่เป็น ฉบับพิมพ์และฉบับเขียนเป็นอักษรธรรมล้านนาและอักษรไทยปัจจุบัน วิทยานิพนธ์นี้แบ่งออกเป็นหกบท ในบทนำ ผู้วิจัยได้กล่าวถึงความสำคัญของเรื่องที่วิจัย ความมุ่งหมาย ขอบเขตของการวิจัย วิธีการศึกษา แหล่งข้อมูล ข้อตกลงเบื้องต้น คำนิยามศัพท์ เฉพาะ ตลอดจนเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง บทที่สอง ผู้วิจัยได้กล่าวถึงอักขรวิธีในคัมภีร์ สืบชาตา เช่นวิธีการเขียนคำ สะกดคำ ตัวเลข และเครื่องหมายต่างๆ รวมทั้งการวิเคราะห์หา ยุคสมัยของคัมภีร์สืบชาตาทั้งสองฉบับว่าอยู่ประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 24 ถึงต้นพุทธศตวรรษ ที่ 25 บทที่สาม เป็นการเปรียบเทียบถ้อยคำสำนวนต่างๆ ในคัมภีร์สืบชาตาทั้งสองฉบับโดยนำ ไปเปรียบเทียบกับถ้อยคำสำนวนในเอกสารต่างๆ ที่ต่างยุคสมัยกันเพื่อหายุคสมัยของคัมภีร์สืบชาตา ทั้งสองฉบับว่าอยู่ในยุคสมัยใด บทที่สี่ ผู้วิจัยได้กล่าวถึงเนื้อหาของเรื่องเกี่ยวกับการสืบชาตา โดยกล่าวถึง จุดมุ่งหมาย ประเภท การดำเนินงาน สถานที่ บุคคลที่เกี่ยวข้อง อุปกรณ์ที่ใช้ รวมทั้งขั้นตอนต่างๆ ในการสืบชาตา บทที่ห้า เป็นการเปรียบเทียบวิเคราะห์ในแง่วรรณคดี วรรณกรรมของทางภาคเหนือของประเทศไทยโดยกล่าวถึง ค่านิยม ขนบธรรมเนียมประเพณี คตินิยม ข้อคิดต่างๆ ตลอดทั้งความเชื่อถือและการใช้ถ้อยคำสำนวนเพื่อจุดประสงค์ต่างๆ บทสุดท้าย เป็นการสรุปผลการวิจัยและข้อเสนอแนะ