การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบบางประการที่ มิใช่องค์ประกอบทางสถิติปัญญาซึ่งได้แก่สภาพของนักศึกษา ครูและวิธีการสอนกับผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนวิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตสี่ของนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่สามใน จังหวัดพิจิตร ในลักษณะการอธิบายความแปรปรวนและการพยากรณ์โดยใช้ข้อมูลจากกลุ่ม ตัวอย่างจากประชากรที่เรียนวิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตสี่ในปีการศึกษา 2525 จำนวน 194 คน ทำการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มหรือลดตัวแปรเป็นขั้นๆ โดยใช้โปรแกรม SPSS ผลจากการวิจัยสรุปได้ว่าองค์ประกอบด้านอายุ เพศ เวลาที่ต้องการทำงาน การใช้บริการ ด้านสื่อสารมวลชนทางวิทยุ โทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ วิธีสอนแบบอภิปราย วิธีสอนแบบบรรยาย การใช้สื่อประกอบการสอนของครู ประสบการณ์สอนของครู จำนวนครั้งที่นักศึกษาขาดเรียน จำนวนนักศึกษาในห้องเรียน วุฒิของครู ร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จได้ร้อยละ 12 ซึ่งตัวแปร จำนวนครั้งที่นักศึกษาขาดเรียน วิธี สอนแบบอภิปรายและเวลาที่นักศึกษาต้องทำงาน มีความสำคัญตามลำดับ ในการอธิบายความ แปรปรวนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 วิธีสอนแบบบรรยายมีความสำคัญในการอธิบาย ความแปรปรวนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และได้สมการพยากรณ์ที่ดีสำหรับพยากรณ์ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จ ดังนี้คือ Y = 16.9374 - 0.1978X(,3) + 0.2791X(,4) + 1.2297X(,7) + 1.5784X(,8) + 0.6970X(,9) - 0.4972X(,11) + 0.3171X(,12) + 0.6413X(,13)