ทับหลังจำนวน 50 แผ่น ซึ่งเก็บรักษาไว้ในหน่วยศิลปากรที่ 6 อำเภอพิมาย จังหวัด นครราชสีมา สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 กลุ่มใหญ่คือ 1. ทับหลังสลักลวดลายพันธุ์พฤกษาผสมรูปบุคคลหรือรูปสัตว์ 2. ทัยหลังสลักภาพเล่าเรื่องผสมลวดลายพันธุ์พฤกษา 3. ทับหลังสลักเฉพาะภาพเล่าเรื่อง ซึ่งทับหลังแต่ละกลุ่มในสามกลุ่มใหญ่นี้ก็ยังสามารถแบ่งย่อยตามคติการสร้างภาพได้ 1-2 กลุ่ม คือกลุ่มคติพุทธศาสนา และกลุ่มคติศาสนาพราหมณ์ ซึ่งปรากฎว่าทับหลังจำนวน 50 แผ่น นี้สร้างขึ้นในคติศาสนาพราหมณ์ 40 แผ่น และสร้างในคติพุทธศาสนาเพียง 10 แผ่นเท่านั้น เรื่องที่นิยมสลักมากที่สุดในคติพุทธศาสนาคือ พระพุทธรูปและพุทธประวัติ ส่วนในคติศาสนา- พราหมณ์นิยมสลักเรื่องนารายณ์อวตารเป็นสำคัญ เรื่องราวเกี่ยวกับพระอิศวรหรือเทพองค์อื่นก็มี บ้างแต่เป็นส่วนน้อย สำหรับรายละเอียดของภาพสลักบนทับหลังเหล่านี้ก็คล้ายคลึงกับทับหลังเขมร ที่ค้นพบในประเทศกัมพูชาทั้งด้านคติการสร้างภาพและด้านศิลปกรรม แต่ก็ยังคงมีรายละเอียด ปลีกย่อยบางประการซึ่งแตกต่างไปจากทับหลังในประเทศกัมพูชาบ้าง ซึ่งคงเนื่องจากสถานที่ เวลา และสกุลช่างซึ่งแตกต่างกัน อย่างไรก็ตามเราก็สามารถเปรียบเทียบรูปแบบทางศิลปกรรมและ เรื่องราวในคติศาสนาได้โดยตรงกับทับหลังเขมรที่พบในประเทศกัมพูชา จึงแสดงให้เห็นว่าอยู่ใน วัฒนธรรมเขมรอันเดียวกัน